Το σοβαρό πρόβλημα της μη εύρεσης προσιτής και φθηνής κατοικίας στα νησιά για τους εκπαιδευτικούς, αναδεικνύει ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Α΄ Κυκλάδων, Δημήτρης Παπαδημητρίου με συνέντευξή του στην “Κοινή Γνώμη”, το οποίο επισημαίνει και ως το βασικό “αγκάθι” για τα κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία.
Στην αποτίμηση που πραγματοποίησε για τη σχολική χρονιά που ολοκληρώθηκε μίλησε για 70 κενές θέσεις εκπαιδευτικών, ενώ αναφέρθηκε και στις κρούσεις που έχει κάνει το συνδικαλιστικό όργανο προς τους Δήμους των Κυκλάδων για ανταπόκρισή τους, στο αίτημα περί δυνατότητας επιδότησης σίτισης και στέγασης. Σύμφωνα με όσα υπενθύμισε, αυτό προς το παρόν δεν εξασφαλίζεται, ενώ είναι σημαντικό να αλλάξει ως δεδομένο, γιατί η ακρίβεια δεν “επιτρέπει” στους εκπαιδευτικούς να αποδεχθούν τις θέσεις στα σχολεία των νησιών.
Ως εκ τούτου, το ζήτημα της κοινωνικής κατοικίας τίθεται στο προσκήνιο για μία ακόμη φορά και μάλιστα επιτακτικά.
- Η σχολική χρονιά ολοκληρώθηκε. Ποια ήταν η εικόνα που διαμορφώθηκε στις Κυκλάδες, σχετικά με την επάρκεια εκπαιδευτικού προσωπικού στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση; Πως θα την χαρακτηρίζατε;
“Η σχολική χρονιά που ολοκληρώθηκε, έκλεισε με 10.000 κενά πανελλαδικά στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στις Κυκλάδες τώρα, όσον αφορά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στην οποία είμαι και πρόεδρος, κατεγράφησαν περισσότερα από 70 κενά εκπαιδευτικών, αλλά το χειρότερο όλων είναι ότι σε πολλές σχολικές δομές, όπως στη Σέριφο, στη Σίκινο, στην Κίμωλο, αλλά και στη Μήλο, παρ’ όλο που δεν συγκαταλέγεται στα λεγόμενα μικρά νησιά, τα παιδιά δεν έχουν διδαχθεί μαθήματα καλλιτεχνικής παιδείας, όπως μουσική και καλλιτεχνικά για περισσότερα από οχτώ χρόνια. Μιλάμε για μία πάγια κατάσταση, κατά την οποία δεν αποστέλλονται σε αυτά τα νησιά, καθηγητές ειδικοτήτων, όπως μουσικής, καλλιτεχνικών, πληροφορικής, αλλά και γυμναστές.
Κενά είχαμε επίσης και σε τμήματα ένταξης. Δυστυχώς έχει δημιουργηθεί ένα “κόφτης” για τα τμήματα παράλληλης στήριξης και τα τμήματα ένταξης, όπως δεν έχουν ιδρυθεί και σε πολλά σχολεία τμήματα ένταξης και έχουμε σοβαρά κενά σε αυτές τις ειδικότητες.
Επίσης, έχουμε ένα μεγάλο πρόβλημα με την αδιοριστία των αναπληρωτών εκπαιδευτικών”.
- Πως πιστεύετε, αν και ακόμη είναι νωρίς, ότι θα διαμορφωθεί η νέα σχολική χρονιά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο νησιωτικό νομό;
“Η χρονιά στις Κυκλάδες, πιστεύουμε ότι θα αρχίσει με περισσότερα από 300 κενά, λόγω των κενών θέσεων των αναπληρωτών, αναμένοντας βέβαια τους διορισμούς τους.
Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με τις παραιτήσεις των εκπαιδευτικών και τη μη ανάληψη υπηρεσίας αναπληρωτών. Πανελλαδικά αυτό μεταφράζεται στο 35% με 40%, ενώ στις Κυκλάδες, το ποσοστό των παραιτήσεων ανέρχεται στο 50%. Φέτος δηλαδή, ο ένας στους 2 δεν εμφανιζόταν ή δεν αναλάμβανε υπηρεσία ή παρουσιαζόταν και μετά δήλωνε παραίτηση.
Ενδεικτικά, στο Γυμνάσιο Τήνου και στο Γυμνάσιο με Λυκειακές Τάξεις της Κύθνου, δεν υπήρχε καθηγητής για το μάθημα της Χημείας και της Φυσικής, μέχρι και τον Ιανουάριο. Στην Κύθνο είχαμε επτά παραιτήσεις αναπληρωτών”.
- Οι καθηγητές και οι δάσκαλοι καλούνται να ανταπεξέλθουν κάτω από αντίξοες συνθήκες και έχουν να αντιμετωπίσουν το σοβαρό πρόβλημα της εύρεσης κατοικίας, αλλά και το υψηλό κόστος ζωής στα νησιά. Ποια είναι η θέση της Α’ ΕΛΜΕ απέναντι σε αυτά τα ζητήματα;
“Είναι πολύ δύσκολη η κατάσταση. Οι νεοδιόριστοι στις Κυκλάδες αρχίζουν με το μισθό των 790 ευρώ και οι αναπληρωτές από 950. Ποσά απαγορευτικά για να ζήσει κάποιος στα νησιά, καθώς η κατάσταση, ειδικά στη στέγαση είναι εκρηκτική. Εάν θέλεις για ένα δωμάτιο 25 τ.μ 450 και 500 ευρώ το μήνα, τότε καταλαβαίνεται πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα. Η στεγαστική κρίση έχει επεκταθεί και σε άλλα νησιά, πλην της Μυκόνου και της Σαντορίνης. Βλέπουμε ανάλογες καταστάσεις σε Σύρο, Τήνο, Μήλο, Σίφνο και Νάξου και μιλάμε πλέον για θέμα επιβίωσης των εκπαιδευτικών και όχι αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Φυσικά εκτός από τη στέγαση, έχουμε τις πανάκριβες μετακινήσεις με τα πλοία, αλλά και το θέμα της σίτισης αλλά και των ΔΕΚΟ, όπως είναι το νερό.
Να είστε σίγουροι, πως τα αυξημένα κενά που παρατηρούνται στις Κυκλάδες, οφείλονται σε αυτή την κατάσταση που σας περιέγραψα.
Εμείς ως συνδικαλιστικό όργανο, καταθέτουμε κατά καιρούς προτάσεις, οι οποίες και φυσικά δεν εισακούονται από το Υπουργείο Παιδείας, αλλά γενικότερα από την πολιτεία”.
- Ποιες είναι αυτές οι προτάσεις;
“Πάγιο αίτημα τόσο της Ομοσπονδίας, όσο και των συνδικαλιστικών ενώσεων, όπως η Α΄ΕΛΜΕ Κυκλάδων, είναι ότι κανένας μισθός δεν μπορεί να είναι κάτω από τα 1.200 ευρώ το μήνα. Δεν μπορεί κανένας άνθρωπος να φύγει από το σπίτι του για να πάει να δουλέψει σε άλλο μέρος και να λαμβάνει λιγότερα από 1.200 ευρώ. Οπότε, οι αυξήσεις των μισθών είναι ένα διαχρονικό αίτημα, το οποίο θα πρέπει να συνδυαστεί και με τον έλεγχο τιμών στα προϊόντα. Αν αυξάνονται τα πάντα γύρω μας 20% και 30%, θα πρέπει να αυξηθούν, αυτό λέει η λογική, ακόμα περισσότερο ο μισθός για να μπορέσει κάποιος να ανταπεξέλθει στις αυξημένες ανάγκες της καθημερινότητας. Πως θα έρθει στις Κυκλάδες μία εκπαιδευτικός μητέρα ενός και δύο παιδιών ή αντίστοιχα ένας πατέρας με μισθό 780 ευρώ; Πως θα μπορέσει να επιβιώσει, προκειμένου να ολοκληρώσει τη θητεία του;”.
- Αρκετοί Δήμοι των Κυκλάδων, με αποφάσεις τους, παρέχουν ένα μηναίο εισόδημα στους γιατρούς που υπηρετούν σε κάποια νησιά, αλλά και κατοικία. Ως ΕΛΜΕ, πιστεύετε ή το έχετε στη λίστα των αιτημάτων σας, ότι αντίστοιχα κίνητρα θα έπρεπε να δοθούν και προς τους εκπαιδευτικούς;
“Σαφώς και σε αυτά τα μέτρα θα πρέπει να ενταχθεί και το εκπαιδευτικό προσωπικό και είναι κάτι που έχουμε θέσει εδώ και καιρό. Πρώτη πρότασή μας, είναι η κοινωνική στέγη, προκειμένου ως εκπαιδευτικοί να μισθώνουμε κατοικίες με ένα ελάχιστο αντίτιμο. Το στεγαστικό πρόβλημα δεν είναι μόνο από θέμα ακρίβειας. Ένα άλλο θέμα το οποίο προωθείται, είναι αυτό της συγκατοίκησης. Βγάζουν τους εκπαιδευτικούς από τα ενοικιαζόμενα σπίτια τον Μάιο, με αποτέλεσμα να ξεσπιτώνονται. Επίσης, έχει καθιερωθεί πλέον η 10μηνη μίσθωση, κάτι που σημαίνει ότι κανένας με αυτό τον τρόπο που υπηρετεί στα νησιά, δεν μπορεί να οργανώσει τη ζωή του. Μην ξεχνάμε ότι οι πλειοψηφία των εκπαιδευτικών είναι μέτοικοι. Δεν υπάρχει πια το παλιό μοντέλο που ερχόντουσαν στις Κυκλάδες, κάποιοι από αυτούς αγαπούσαν το μέρος που υπηρετούσαν και έμεναν σε αυτό. Τώρα έρχονται και φεύγουν. Οπότε, η πρόταση είναι η δημιουργία κοινωνικής κατοικίας. Και πως μπορεί να γίνει αυτό; Να αξιοποιηθούν τα ακίνητα των Δήμων και του κράτους, να μισθώσουν κτήρια, ξενώνες και δωμάτια ξενοδοχείων και με ένα ελάχιστο αντίτιμο να παραχωρηθούν στους εκπαιδευτικούς, προκειμένου και εκείνοι με τη σειρά τους να μπορέσουν να προσφέρουν στα παιδιά, αλλά και να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Διαφορετικά δεν μπορούν να επιβιώσουν. Με τί “καρδιά” και ενθουσιασμό θα μπουν στις τάξεις και θα διδάξουν όταν ξέρουν ότι θα τους διώξουν από το σπίτι που νοικιάζουν και ότι θα αναγκαστείς να φύγεις νωρίτερα από τον τόπο ή να βρεις άλλη στέγη τέλος Μαΐου;
Εδώ, θα βάλω και μία άλλη παράμετρο. Επειδή τα νησιά δεν έχουν μόνο τουριστική σεζόν, αλλά και χειμώνα, θα πω ότι ο “πνεύμονας” πολλών από αυτών, είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Αυτοί που δουλεύουν στους Δήμους και στις Υπηρεσίες τους, οι γιατροί, οι εκπαιδευτικοί, οι λιμενικοί, οι αστυνομικοί κ.α.. Θα πρέπει λοιπόν να τους δοθεί η δυνατότητα να ζουν και να εργάζονται κάτω από σωστές συνθήκες.
Τέλος θα πω, ότι οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί είναι η μόνη κατηγορία δημοσίων υπαλλήλων που εξαιρούνται από το νόμο που προβλέπει την επιδότηση στέγασης και σίτισης από τους Δήμους. Για αυτό έχουμε κάνει αιτήματα σε όλους τους Δήμους και σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια των Κυκλάδων, για να καθιερωθεί και αυτή η επιδότηση και για τους μόνιμους. Έχουν ανταποκριθεί κάποιοι, όπως είναι ο Δήμος Μυκόνου, Κύθνου, Σίφνου προσφάτως, Μήλου και Τήνου, προκειμένου να τροποποιηθεί αυτή η δυνατότητα, η οποία δεν λύνει το πρόβλημα, αλλά θα είναι μία βοήθεια προς τους συναδέλφους”.
