Δέκα χρόνια «Άνω» στην Άνω Σύρο. Δέκα χρόνια μουσικής, πολιτισμού και δημιουργίας, σε έναν τόπο που έχει συνδεθεί πλέον άρρηκτα με το Φεστιβάλ. Πίσω από αυτή τη διαδρομή βρίσκεται ένας άνθρωπος που το οραματίστηκε, του έδωσε το όνομα και το υπηρέτησε από την πρώτη του ημέρα και δεν είναι άλλος από τον Χάρη Βεκρή.
Με αφορμή τη συμπλήρωση των 10 χρόνων του Φεστιβάλ “Άνω”, αλλά και την απόφασή του να μείνει στα μετόπισθεν της διοργάνωσης, όπως χαρακτηριστικά δηλώνει, η “Κοινή Γνώμη” φιλοξενεί μία απολογιστική συνέντευξη από τον άνθρωπο που έβαλε το πρώτο “λιθαράκι” σε αυτή την πολιτιστική διαδρομή.
Μιλήσαμε μαζί του για την μεγάλη επιτυχία της συγκεκριμένης διοργάνωσης, για τις στιγμές και τους ανθρώπους που σημάδεψαν αυτά τα 10 χρόνια, αλλά και για τα επόμενα σχέδιά του, που δεν είναι άλλα από την ενασχόλησή του με τα κοινά, κατεβαίνοντας πλέον πιο ενεργά στον “στίβο” των περιφερειακών εκλογών.
“Η απόφαση μου να αποσυρθώ πλέον στα μετόπισθεν του Φεστιβάλ, οφείλεται στο ότι θέλω τα επόμενα δύο χρόνια να ασχοληθώ με την υποψηφιότητα μου στις προσεχείς περιφερειακές εκλογές, προκειμένου να εξασφαλίσω τη μεγαλύτερη δυνατή στήριξη των συντοπιτών μου και μετά την εκλογή μου, να μου δοθεί η δυνατότητα να προσφέρω ακόμα περισσότερα στο νησί μας. Εκτός από τον πολιτισμό, υπάρχουν και πολλά άλλα θέματα στο νησί που ζητούν «τον άνθρωπο τους» εδώ και 10ετίες”, επισημαίνει χαρακτηριστικά.
- Μετά την ολοκλήρωση της - ομολογουμένως - πολύ επιτυχημένης επετειακής 10ης διοργάνωσης του Φεστιβάλ “ΑΝΩ”, που θα εντοπίζατε εσείς, ως εκτελεστικός διευθυντής του, τα στοιχεία αυτής της επιτυχίας;
“Αναμφίβολα, η επιτυχία του εντοπίζεται στο ιδιαίτερο ενδιαφέρον που παρουσίαζε κάθε μία από τις εκδηλώσεις του, οι περισσότερες από τις οποίες ήταν αφιερωμένες στα 200 χρόνια της Ερμούπολης. Σε συνδυασμό με τις σημαντικές διεθνείς παρουσίες που καταφέραμε να εξασφαλίσουμε αυτή τη χρονιά, η προσέλευση του κόσμου ξεπέρασε κάθε μας πρόβλεψη και σχεδιασμό, με μόνη αρνητική συνέπεια, για την οποία λυπόμαστε ειλικρινά, την απογοήτευση όσων δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν μια θέση, λόγω περιορισμένης χωρητικότητας του ναού. Φυσικά, όπως κάθε χρόνο, βασικό στοιχείο μιας επιτυχημένης διοργάνωσης είναι οι άνθρωποι της και γι’ αυτό θα ήθελα για μια ακόμα φορά, να ευχαριστήσω και να συγχαρώ όλους τους εθελοντές και τους συνεργάτες μας, γιατί κατάφεραν να ανταποκριθούν με επιτυχία στις ποικίλες απαιτήσεις του θεσμού. Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” φυσικά και στους χορηγούς μας, χάρη στους οποίους το Φεστιβάλ εξασφάλισε τη δυνατότητα να προσφέρει στο κοινό της Σύρου συναυλίες τόσο υψηλού επιπέδου, με ελεύθερη είσοδο”.
- Ποιες εκδηλώσεις και ποιες στιγμές του φετινού Φεστιβάλ “ΑΝΩ” θα ξεχωρίζατε;
“Νομίζω πως κάθε εκδήλωση υπήρξε σταθμός, όχι μόνο για το ίδιο το Φεστιβάλ, αλλά και για την πολιτιστική ζωή της Σύρου. Από την ιστορική εμφάνιση του Olivier Latry, του οργανίστα, θρύλου, της Παναγίας των Παρισίων, μέχρι τη συμβολική «Μουσική συνάντηση δύο θρησκευτικών παραδόσεων» στον Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Ερμούπολης, από τη βραδιά λόγου και μουσικής «Η Σύρος στη λογοτεχνία» έως την πρώτη παρουσίαση σπάνιων έργων Συριανών συνθετών του 19ου αιώνα από την ΑΝΩ FESTIVAL ORCHESTRA στο Θέατρο Απόλλων και τη συγκλονιστική παρουσία της Χορωδίας Νέων του Île-de-France στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου της Άνω Σύρου, το Φεστιβάλ ανέπτυξε έναν διάλογο ανάμεσα στη μουσική, την ιστορία, τη θρησκεία, τη λογοτεχνία και την πολιτιστική ταυτότητα του νησιού μας.
Προσωπικά, θα έλεγα πως νιώθω ξεχωριστή συγκίνηση για την επιτυχή σύμπραξη των π. Τζούλιο Γκραμένια (αερόφωνο αρμόνιο) και π. Βασίλειου Φρατζίσκου (πιάνο) στον Άγιο Νικόλαο, με αποκορύφωμα το κλείσιμο της εκδήλωσης «Η μουσική συνάντηση δύο θρησκευτικών παραδόσεων» με τον ύμνο «Όλοι να είναι ένα» του Ζοζέφ Ακεψιμά, τραγουδισμένο απ’ όλα μαζί των μέλη των Χορωδιών του Ι. Ν. Αγίου Νικολάου και Ι.Ν. Ευαγγελίστριας Ερμούπολης. Νομίζω πως εκείνη τη βραδιά, η κοινή πορεία Καθολικών και Ορθοδόξων για το καλό και την πρόοδο του νησιού μας, αναδείχθηκε σε όλο της το μεγαλείο”.
- Κάνοντας μια αναδρομή στα 10 χρόνια του “ΑΝΩ”, θα λέγατε πως το Φεστιβάλ πέτυχε τους στόχους του;
“Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Φεστιβάλ πέτυχε τους στόχους του. Η μεγάλη του επιτυχία είναι το ότι κατάφερε να μετατρέψει ένα παροπλισμένο κειμήλιο, ένα όργανο που το θυμόταν μόνο οι παλιοί κάτοικοι της Άνω Σύρου όταν ακόμα ηχούσε στα χέρια της κυρίας Ελπίδας Ρηγούτσου, σε ένα σημείο αναφοράς για ολόκληρη τη Ελλάδα. Με μια καλά οργανωμένη επικοινωνιακή στρατηγική και με τη ζωντανή διαδικτυακή μετάδοση των συναυλιών μας, οι πανέμορφες εικόνες του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γεωργίου και του λόφου της Άνω Σύρου με drone, ταξίδεψαν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, γεγονός που φυσικά συνέβαλε καθοριστικά στην επίτευξη και του δεύτερου στόχου που είχαμε θέσει από την αρχή και δεν ήταν άλλος από την προβολή και αναζωογόνηση του μεσαιωνικού οικισμού της Άνω Σύρου”.
- Πως βλέπετε το μέλλον του Φεστιβάλ “ΑΝΩ” την προσεχή δεκαετία;
“Κατά τη γνώμη μου υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις το Φεστιβάλ «ΑΝΩ» να συνεχίσει και στα επόμενα χρόνια την ανοδική του πορεία. Παρότι, όπως έχω ήδη ενημερώσει τους διοργανωτές και όλα τα μέλη της οργανωτικής ομάδας, προσωπικά αποσύρομαι στα μετόπισθεν της διοργάνωσης διατηρώντας μόνο συμβουλευτικό και όχι εκτελεστικό πλέον ρόλο, το «ΑΝΩ» μπορεί να πει κανείς, πως πλέον στέκεται γερά στα πόδια του. Έχει αποκτήσει τεράστια φήμη και πιστό κοινό. Έχει σταθερούς υποστηρικτές και χορηγούς που θα είναι δίπλα του και τα επόμενα χρόνια. Διαθέτει μια ομάδα διοργάνωσης με μεγάλη εμπειρία και έναν νέο επίσκοπο που εφόσον το αγκαλιάσει, μπορεί να του δώσει φτερά.
Να ευχαριστήσω με την ευκαιρία και δημόσια τους διοργανωτές, την Καθολική Επισκοπή Σύρου και τον Σύνδεσμο Ελλήνων Καθολικών Σύρου, για την εμπιστοσύνη που μου έδειξα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και όλους τους φανταστικούς εθελοντές και συνεργάτες που στήριξαν το Φεστιβάλ για να φτάσει ως εδώ. Ιδιαιτέρως να ευχαριστήσω για την εμπιστοσύνη και τη στήριξη τους σε αυτή τη 10ετή διαδρομή μου, τον επίσκοπο π. Πέτρο Στεφάνου και τον αποστολικό τοποτηρητή της Καθολικής Επισκοπής Σύρου, π. Σεβαστιανό Ροσσολάτο”.
- Ποια είναι η θέση του νέου Επισκόπου, π. Γεωργίου Αλτουβά, για το Φεστιβάλ; Έχετε μιλήσει μαζί του για το θέμα της μελλοντικής πορείας και εξέλιξης του θεσμού;
“Όχι, δεν έχει τύχει να τον συναντήσω ως τώρα. Φυσικά και θα είμαι στη διάθεση του, όταν με το καλό αναλάβει καθήκοντα και θελήσει να ενημερωθεί για τη διοργάνωση. Πάντα θα είμαι διαθέσιμος, εφόσον μου ζητηθεί, να πω την άποψη μου, συμβάλλοντας στη συνέχιση του Φεστιβάλ που με τόσο κόπο όλοι μαζί, οργανωτική ομάδα, συμμετέχοντες καλλιτέχνες και κοινό, φτάσαμε τόσο ψηλά”.
- Επειδή ως γνωστόν, ανήκετε στους ιδιαίτερα δραστήριους ανθρώπους του νησιού μας, αναλαμβάνοντας διαρκώς πρωτοβουλίες για σοβαρά θέματα της Σύρου, αλλά και γενικότερα της νησιωτικής Ελλάδας, που έχετε σκοπό να επικεντρωθείτε το προσεχές διάστημα;
“Η απόφαση μου να αποσυρθώ πλέον στα μετόπισθεν του Φεστιβάλ, οφείλεται στο ότι θέλω τα επόμενα δύο χρόνια να ασχοληθώ με την υποψηφιότητα μου στις προσεχείς περιφερειακές εκλογές, προκειμένου να εξασφαλίσω τη μεγαλύτερη δυνατή στήριξη των συντοπιτών μου και μετά την εκλογή μου, να μου δοθεί η δυνατότητα να προσφέρω ακόμα περισσότερα στο νησί μας. Εκτός από τον πολιτισμό, υπάρχουν και πολλά άλλα θέματα στο νησί που ζητούν «τον άνθρωπο τους» εδώ και 10ετίες. Ένα από αυτά είναι π.χ. η αρχιτεκτονική μας κληρονομιά και τα κτίρια που ανήκουν σε Κληροδοτήματα και στο Δημόσιο. Και σε αυτά πιστεύω πως, με τη συνεργασία των κατάλληλων ανθρώπων, μπορώ να ανατρέψω μέσα από το Περιφερειακό Συμβούλιο την λυπηρή υφιστάμενη κατάσταση. Και τέτοια θέματα για βελτίωση υπάρχουν πολλά στη Σύρο, όπως γνωρίζετε. Σίγουρα οι λύσεις τους δεν είναι απλή υπόθεση, γιατί αν ήταν κάτι απλό θα είχε ήδη λυθεί. Όμως είμαι σθεναρά αντίθετος στη φράση «αυτό δεν γίνεται». Δεν υπάρχει για μένα ζήτημα στο νησί που δεν λύνεται. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βρεθούν κάποιοι που θα δουλέψουν ώρες ατελείωτες, με επιμονή, πείσμα και ανοιχτό μυαλό, για να ξεπεραστούν γραφειοκρατικά προβλήματα και αγκυλώσεις ανίκανων και «ωχαδερφιστών». Έχοντας τεστάρει τις αντοχές και την αποτελεσματικότητα των πρωτοβουλιών μου με το Φεστιβάλ (και όχι μόνο), πιστεύω, καλά να είμαστε, και το έχω αποδείξει, πως ανήκω στην κατηγορία αυτών των ανθρώπων που μπορούν να ανατρέψουν τη σημερινή απραξία σε πολλά χρονίζοντα προβλήματα”.
