Η έννοια της έξυπνης πόλης έχει περάσει πλέον από τη θεωρία στην πράξη. Οι δήμοι σε όλη την Ευρώπη επενδύουν ολοένα και περισσότερο σε ψηφιακές υποδομές, αισθητήρες, πλατφόρμες διαχείρισης δεδομένων και νέες τεχνολογίες, με στόχο να λειτουργούν πιο αποτελεσματικά, να αξιοποιούν καλύτερα τους διαθέσιμους πόρους και να προσφέρουν καλύτερες υπηρεσίες στους πολίτες.
Και στην Ελλάδα η εικόνα αλλάζει σταδιακά καθώς τα τελευταία χρόνια, μέσα από εθνικά και ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά προγράμματα, δεκάδες δήμοι υλοποιούν έργα που αφορούν τον έξυπνο φωτισμό, τη διαχείριση απορριμμάτων, τη στάθμευση, την πολιτική προστασία, την εξοικονόμηση ενέργειας και τις ψηφιακές υπηρεσίες προς τους δημότες. Ωστόσο, όσο αυξάνονται οι επενδύσεις, τόσο πιο έντονα αναδεικνύεται ένα βασικό ερώτημα: αρκεί η εγκατάσταση νέων τεχνολογικών συστημάτων για να χαρακτηριστεί ένας δήμος «έξυπνος» ή απαιτείται ένας συνολικός μετασχηματισμός του τρόπου λειτουργίας του;
Η εμπειρία δείχνει ότι η επιτυχία ενός έργου Smart City δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνολογία. Εξαρτάται από τον στρατηγικό σχεδιασμό, τη συνεργασία των υπηρεσιών, την αξιοποίηση των δεδομένων, τη σωστή επιλογή των προτεραιοτήτων, αλλά και από τη δυνατότητα του δήμου να λειτουργήσει και να εξελίξει τις ψηφιακές υποδομές του τα επόμενα χρόνια.
Με αφορμή τη νέα αυτή πραγματικότητα, η DOTSOFT, ελληνική εταιρεία με πολυετή εμπειρία στον ψηφιακό μετασχηματισμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αναφέρεται σε βασικά ερωτήματα που απασχολούν σήμερα τους δήμους.
1. Τι σημαίνει στην πράξη μια «έξυπνη πόλη»
Ο όρος «έξυπνη πόλη» χρησιμοποιείται σήμερα ευρέως, συχνά όμως ταυτίζεται λανθασμένα με την προμήθεια μεμονωμένων ψηφιακών εφαρμογών ή την εγκατάσταση αισθητήρων. Στην πραγματικότητα, μια έξυπνη πόλη δεν είναι το άθροισμα ανεξάρτητων τεχνολογικών έργων· είναι ένας διαφορετικός τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας του δήμου, όπου η τεχνολογία αποτελεί μέσο και όχι αυτοσκοπό.
Η τεχνολογία αποκτά αξία όταν συνδέει υπηρεσίες που μέχρι σήμερα λειτουργούν αποσπασματικά, όταν παράγει αξιόπιστα δεδομένα και όταν αυτά τα δεδομένα μετατρέπονται σε καλύτερες αποφάσεις. Ένας πραγματικά έξυπνος δήμος γνωρίζει σε πραγματικό χρόνο τι συμβαίνει στις υποδομές του, εντοπίζει προβλήματα πριν αυτά εκδηλωθούν και κατανέμει με μεγαλύτερη ακρίβεια τους περιορισμένους πόρους του.
Για παράδειγμα, τα δεδομένα από τον δημοτικό φωτισμό, τη στάθμευση, την κυκλοφορία, την καθαριότητα ή τους περιβαλλοντικούς αισθητήρες δεν έχουν νόημα ως ξεχωριστά, κλειστά συστήματα. Η ουσιαστική αξία προκύπτει όταν ενσωματώνονται σε μια ενιαία πλατφόρμα, η οποία δίνει στη διοίκηση συνολική εικόνα της λειτουργίας της πόλης και τη δυνατότητα να παρεμβαίνει έγκαιρα και τεκμηριωμένα.
Το κρισιμότερο, ωστόσο, είναι το τελικό αποτέλεσμα: μια έξυπνη πόλη κρίνεται από τον πολίτη και όχι από τον αριθμό των συστημάτων που έχει εγκαταστήσει. Μικρότεροι χρόνοι εξυπηρέτησης, ποιοτικότερες υπηρεσίες, ασφαλέστεροι δημόσιοι χώροι, λιγότερη σπατάλη πόρων και μεγαλύτερη διαφάνεια στη λειτουργία του δήμου, αυτά είναι τα μεγέθη που δείχνουν αν η ψηφιακή στρατηγική μιας πόλης πέτυχε ή έμεινε στα χαρτιά.
2. Από πού πρέπει να ξεκινήσει ένας δήμος
Η εμπειρία δείχνει ότι το συχνότερο λάθος είναι να ξεκινά ένας δήμος από την τεχνολογία αντί από τις πραγματικές του ανάγκες. Το ερώτημα δεν είναι «ποιο σύστημα θα προμηθευτούμε», αλλά «ποιο πρόβλημα θέλουμε να λύσουμε». Πριν επιλεγεί οποιοδήποτε πληροφοριακό σύστημα ή εφαρμογή, απαιτείται να απαντηθούν ορισμένα βασικά ερωτήματα:
* Ποια είναι τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο δήμος;
* Ποιες υπηρεσίες παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες δυσλειτουργίες;
* Πού εντοπίζεται η μεγαλύτερη σπατάλη χρόνου, προσωπικού ή πόρων;
* Ποιες λειτουργίες επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών;
Αφού αποτυπωθεί με ειλικρίνεια η υφιστάμενη κατάσταση, ακολουθεί ο στρατηγικός σχεδιασμός. Ένας σύγχρονος οδικός χάρτης Smart City δεν είναι κατάλογος έργων· είναι εργαλείο διοίκησης. Οφείλει να περιλαμβάνει σαφείς προτεραιότητες, ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα, μετρήσιμους δείκτες απόδοσης (KPIs), μεθοδολογία αξιολόγησης των αποτελεσμάτων, αλλά και πρόβλεψη για τη μελλοντική επέκταση των υποδομών.
Εξίσου κρίσιμο είναι τα έργα που υλοποιούνται σήμερα να μπορούν να συνομιλούν με όσα θα προστεθούν τα επόμενα χρόνια. Η διαλειτουργικότητα -- σε επίπεδο δεδομένων, προτύπων και συστημάτων -- δεν αποτελεί τεχνική λεπτομέρεια, αλλά βασική προϋπόθεση κάθε επένδυσης που θέλει να έχει διάρκεια πέρα από τη χρηματοδότηση που τη γέννησε.
3. Μπορεί ένας δήμος να προχωρήσει σταδιακά ή απαιτείται εξαρχής ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός;
Στην πράξη, ελάχιστοι δήμοι μπορούν να υλοποιήσουν ταυτόχρονα το σύνολο των εφαρμογών μιας έξυπνης πόλης. Η σταδιακή ανάπτυξη είναι η συνηθέστερη και, τις περισσότερες φορές, η πιο ρεαλιστική επιλογή, τόσο για λόγους προϋπολογισμού όσο και για λόγους ωριμότητας των υπηρεσιών. Σταδιακά όμως δεν σημαίνει αποσπασματικά. Κάθε νέο έργο πρέπει να εντάσσεται σε μια ενιαία ψηφιακή αρχιτεκτονική, με κοινά πρότυπα και κοινή λογική διαχείρισης δεδομένων. Διαφορετικά, ο δήμος καταλήγει με πολλά αυτόνομα συστήματα που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, με αποτέλεσμα αυξημένο κόστος, δυσκολίες στη συντήρηση, εξάρτηση από επιμέρους προμηθευτές και ελάχιστη αξιοποίηση των δεδομένων που ήδη παράγονται.
Οι περισσότεροι δήμοι ξεκινούν, εύλογα, από έργα με άμεσο οικονομικό και λειτουργικό αποτύπωμα: έξυπνος φωτισμός, ενεργειακή διαχείριση, ελεγχόμενη στάθμευση, διαχείριση απορριμμάτων. Πρόκειται για παρεμβάσεις που αποδίδουν γρήγορα και χρηματοδοτούν, εν μέρει, τα επόμενα βήματα. Ακολουθούν οι πιο σύνθετες εφαρμογές: κέντρα επιχειρήσεων πόλης (City Operations Centers), συστήματα γεωγραφικών πληροφοριών (GIS), ψηφιακές πλατφόρμες εξυπηρέτησης πολιτών, εφαρμογές πολιτικής προστασίας.
Η ύπαρξη ενός συνολικού σχεδίου από την αρχή είναι εκείνη που επιτρέπει σε κάθε επιμέρους έργο να λειτουργεί ως τμήμα μιας ενιαίας στρατηγικής και να παράγει αξία για ολόκληρο τον δήμο - όχι μόνο για τη μεμονωμένη υπηρεσία που το υλοποίησε.
4. Οι δημοτικές υπηρεσίες επηρεάζονται περισσότερο από τις τεχνολογίες Smart City
Στην πραγματικότητα, ο ψηφιακός μετασχηματισμός δεν αφορά μία ή δύο υπηρεσίες, αλλά σχεδόν το σύνολο της λειτουργίας ενός σύγχρονου δήμου. Υπάρχουν ωστόσο τομείς όπου τα οφέλη γίνονται ορατά πολύ γρήγορα και μετρήσιμα τόσο για τη δημοτική αρχή όσο και για τους πολίτες.
Ο πρώτος είναι ο δημοτικός φωτισμός. Μέσω συστημάτων τηλεδιαχείρισης, ο δήμος γνωρίζει σε πραγματικό χρόνο την κατάσταση κάθε φωτιστικού σώματος, εντοπίζει άμεσα τις βλάβες χωρίς να περιμένει την καταγγελία του πολίτη, προσαρμόζει την ένταση ανάλογα με τις πραγματικές ανάγκες και μειώνει αισθητά την ενεργειακή κατανάλωση και το κόστος συντήρησης.
Αντίστοιχα, στη διαχείριση απορριμμάτων, οι αισθητήρες πληρότητας στους κάδους σε συνδυασμό με συστήματα ανάλυσης δεδομένων επιτρέπουν τη βελτιστοποίηση των δρομολογίων των απορριμματοφόρων, περιορίζοντας τα λειτουργικά έξοδα, την κατανάλωση καυσίμων και τις άσκοπες μετακινήσεις μέσα στον αστικό ιστό.
Ιδιαίτερα κρίσιμες είναι οι εφαρμογές στην ύδρευση. Η συνεχής παρακολούθηση του δικτύου επιτρέπει τον έγκαιρο εντοπισμό διαρροών, περιορίζει τις απώλειες νερού -- που σε πολλά ελληνικά δίκτυα παραμένουν εξαιρετικά υψηλές -- και μειώνει το κόστος λειτουργίας.
Στον τομέα της κινητικότητας, τα συστήματα ελεγχόμενης στάθμευσης, διαχείρισης κυκλοφορίας και ενημέρωσης των οδηγών συμβάλλουν στη μείωση της συμφόρησης και στην καλύτερη οργάνωση του δημόσιου χώρου. Σημαντικές δυνατότητες ανοίγονται και στην πολιτική προστασία. Η αξιοποίηση αισθητήρων, μετεωρολογικών δεδομένων, γεωχωρικών πληροφοριών, καμερών και συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης επιτρέπει καλύτερη προετοιμασία απέναντι σε φυσικές καταστροφές και προσφέρει στους επιχειρησιακά υπεύθυνους ενιαία εικόνα σε πραγματικό χρόνο.
Τέλος, εξίσου ουσιαστικές αλλαγές συντελούνται στις ίδιες τις διοικητικές υπηρεσίες. Οι ψηφιακές αιτήσεις, τα ηλεκτρονικά ραντεβού, η αυτοματοποίηση διαδικασιών και η ηλεκτρονική διακίνηση εγγράφων περιορίζουν τη γραφειοκρατία και επιταχύνουν αισθητά την εξυπηρέτηση του πολίτη.
Protothema.gr
