Τα νέα μέτρα για το ιδιωτικό χρέος και τους servicers επιχειρούν να προστατεύσουν καλύτερα όσους έχουν ήδη βρεθεί σε οικονομική δυσκολία, χωρίς να δίνουν απάντηση στο άλλο μισό του προβλήματος, δηλαδή στο πόσο ανθεκτικά είναι τα νέα δάνεια που χορηγούνται σήμερα.
Οι παρεμβάσεις για το ιδιωτικό χρέος απαντούν σε υπαρκτές δυσλειτουργίες, αλλά ενεργοποιούνται κυρίως όταν τα νέα δάνεια έχουν πλέον μετατραπεί σε προβληματικές οφειλές. Δηλαδή, όταν ο δανειολήπτης έχει χάσει δόσεις, προσπαθεί να πετύχει ρύθμιση ή βρίσκεται αντιμέτωπος με την αναγκαστική εκτέλεση.
Το νέο πλαίσιο θέτει προθεσμίες στις διαπραγματεύσεις, περιορίζει την προκαταβολή που μπορεί να ζητηθεί, ενισχύει την προστασία όσων τηρούν τη ρύθμισή τους και απαιτεί μεγαλύτερη διαφάνεια από τις εταιρείες διαχείρισης. Πρόκειται για παρεμβάσεις που επιχειρούν να βάλουν κανόνες σε μια δύσκολη και συχνά άνιση σχέση μεταξύ πιστωτή και οφειλέτη.
Ωστόσο, το κρίσιμο σημείο είναι πριν εμφανιστεί η πρώτη καθυστέρηση.
Το δάνειο κρίνεται πριν «κοκκινίσει»
Η σημασία αυτού του σημείου μεγαλώνει όσο η τραπεζική χρηματοδότηση ανακάμπτει. Η πιστωτική επέκταση προς τις επιχειρήσεις παραμένει ισχυρή, ενώ στη στεγαστική πίστη καταγράφονται ενδείξεις ανάκαμψης, με ώθηση και από τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα.
Επ’ αυτού χτυπά καμπανάκι και το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή (ΓΠΚΒ), επισημαίνοντας ότι η συνέχεια της πιστωτικής επέκτασης θα εξαρτηθεί, μεταξύ άλλων, από την «ποιότητα των νέων χορηγήσεων», τη ζήτηση για δάνεια και τις μακροοικονομικές και γεωπολιτικές συνθήκες.
Με απλά λόγια, δεν αρκεί να αυξάνονται τα δάνεια. Σημασία έχει να δίνονται σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις που θα μπορούν να τα εξυπηρετούν όχι μόνο με τις σημερινές συνθήκες, αλλά και εάν ακριβύνει ξανά το χρήμα, αν περιοριστεί το εισόδημά τους ή αυξηθούν απότομα τα καθημερινά τους έξοδα λόγω της επίμονης ακρίβειας.
Η επισήμανση του ΓΠΚΒ δεν σημαίνει ότι οι τράπεζες έχουν επιστρέψει σε πρακτικές του παρελθόντος, αλλά αναδεικνύει την ανάγκη η αύξηση της χρηματοδότησης να συνοδεύεται από προσεκτικό έλεγχο της δυνατότητας αποπληρωμής και από ρεαλιστικές παραδοχές για την πορεία των εισοδημάτων, των επιτοκίων και της οικονομίας.
Τα δύο μέτωπα του ιδιωτικού χρέους
Σε ό,τι αφορά στο ιδιωτικό χρέος, αυτό έχει πλέον δύο διαφορετικά μέτωπα. Το πρώτο είναι το μεγάλο απόθεμα παλαιών οφειλών που βρίσκεται στις τράπεζες, στα funds και στους servicers. Εκεί παρεμβαίνουν τα νέα μέτρα, επιχειρώντας να κάνουν τις ρυθμίσεις πιο σαφείς και τη συμπεριφορά των πιστωτών περισσότερο ελεγχόμενη.
Το δεύτερο μέτωπο βρίσκεται στην αρχή αυτής της διαδρομής, όταν εγκρίνονται τα νέα δάνεια, και εκεί κρίνεται εάν η σημερινή πιστωτική επέκταση θα στηρίξει την οικονομία χωρίς να δημιουργήσει, έπειτα από λίγα χρόνια, μια νέα γενιά οφειλετών που θα αναζητούν ρύθμιση.
Newsit.gr
