Σε μία συγκινητική τελετή, παρουσία των αγωνιστών του “κολαστηρίου” ή των απογόνων τους, του Γ.Γ. του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, αλλά και πλήθους κόσμου, πραγματοποιήθηκαν τα αποκαλυπτήρια μνημείου στη Μακρόνησο, προς τιμήν των εξόριστων, βασανισμένων και πεσόντων στο νησί.
Εκδήλωση, για την αποκάλυψη μνημείου στη Μακρόνησο, ως ελάχιστο φόρο τιμής προς όλους όσοι εξορίστηκαν, βασανίστηκαν ή άφησαν τη ζωή τους εκεί, διοργάνωσε η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ το απόγευμα της Κυριακής, 6 Σεπτεμβρίου, μεριμνώντας για την τήρηση όλων των απαραίτητων μέτρων ασφαλείας και των υγειονομικών πρωτοκόλλων για την πρόληψη της διάδοσης του κορωνοϊού.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, μίλησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ενώ ακολούθησε συναυλία με τα έργα του Θάνου Μικρούτσικου «Καντάτα για τη Μακρόνησο» σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου και «Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόβσκη». Τα τραγούδια ερμήνευσαν οι καλλιτέχνες Ρίτα Αντωνοπούλου και Κώστας Θωμαΐδης, ενώ την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο Θύμιος Παπαδόπουλος.
Το Μνημείο φιλοτέχνησε ο γλύπτης και αναπληρωτής καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Μάρκος Γεωργιλάκης, ύστερα από ανοιχτό πανελλήνιο καλλιτεχνικό διαγωνισμό που προκήρυξε η ΚΕ. Η γλυπτική σύνθεση περιλαμβάνει πέντε ανθρώπινες μορφές - σκιές, που ξεπροβάλλουν από τη γη της Μακρονήσου.
Χρέος, τιμή και ευθύνη απέναντι στους αγωμιστρςαγωνιστές
Στην ομιλία του, ο κ. Κουτσούμπας χαρακτήρισε την εκδήλωση, ως «μία ξεχωριστή στιγμή για όλο το Κόμμα. Η ΚΕ εγκαινιάζει το μνημείο προς τιμήν των αγωνιστών της Μακρονήσου, της θυσίας τους και της αντοχής τους», τονίζοντας, ότι «κάθε φορά που πατάμε αυτόν τον βράχο νοιώθουμε χρέος, τιμή και ευθύνη. Απέναντι σε όσους μαρτύρησαν πάνω στο Μακρονήσι. Σε όσους έζησαν στο πετσί τους την επιστημονική, οργανωμένη βία της αστικής τάξης με έναν και μοναδικό σκοπό: να υποταχτούν, να δηλώσουν μετάνοια, να αποκηρύξουν το ΚΚΕ και τις ιδέες τους».
Ο ΓΓ του ΚΚΕ υπενθύμισε, ότι «αυτό το κολαστήριο ξεκίνησε την λειτουργία του το 1947. Έγινε σε στενή συνεργασία με τους Άγγλους και Αμερικάνους συμμάχους της άρχουσας τάξης για να τσακίσουν το εργατικό λαϊκό κίνημα που διεκδικούσε τη δικαίωση των θυσιών του για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον ζυγό της φασιστικής και ναζιστικής κατοχής».
Επεσήμανε, ωστόσο, ότι παράλληλα «νιώθουμε και ευθύνη απέναντι ιδιαίτερα στην νέα βάρδια των κομμουνιστών, στους Κνίτες και τις Κνίτισες, συνολικά στην νεολαία. Όχι απλά για να μάθει, κάτι που είναι εξαιρετικά σημαντικό. Αλλά για να αντλήσει πείρα, συμπεράσματα, πείσμα. Για να ανακαλύψουν το μεγαλείο της αφοσίωσης στα δίκια του λαού, την δύναμη της οργάνωσης και της αντίστασης κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Για να δουν πως η συντροφική, αγωνιστική αλληλεγγύη ακόμα και στις πιο σκληρές συνθήκες διώξεων, βασανιστηρίων, εκτελέσεων και τρομοκρατίας αναδεικνύεται σε ακόμα πιο ισχυρή ασπίδα απέναντι στην αστική τάξη, το κράτος της και τους βασανιστές της».
Παραλληλισμός του χτες με το σήμερα
Ο κ. Κουτσούμπας αναφέρθηκε στη σχέση του “τότε” με το “τώρα”, αναφέροντας, ότι «εδώ, στην Μακρόνησο, αλλά και σε όλη την χώρα, παίρνει σάρκα και οστά η σύγκρουση δύο κόσμων που διατρέχει κάθε καπιταλιστική κοινωνία. Αυτή η σύγκρουση μπορεί πολλές φορές να μην γίνεται εύκολα διακριτή σήμερα, μπορεί να κρύβεται με διάφορα φραστικά τεχνάσματα από τους αστούς πολιτικούς, αλλά πάντα, σε όλες μα όλες τις συνθήκες, σιγοβράζει και έρχονται στιγμές που εκρήγνυται».
Σύμφωνα με τον ΓΓ, «πάντα έπαιρνε και παίρνει τα μέτρα της η άρχουσα τάξη απέναντι στο ΚΚΕ. Προσαρμόζει και ξαναπροσαρμόζει την τακτική της, πότε με το καρότο, πότε με το μαστίγιο. Με στόχο η εργατική τάξη να μην διεκδικεί, πολύ περισσότερο να μην αμφισβητεί τα άγια δισκοπότηρα της καπιταλιστικής εξουσίας και ιδιοκτησίας».
Τόνισε δε, πως «σήμερα που φαίνεται πιο ισχυρή από ποτέ η αστική εξουσία, σήμερα που δείχνει τα δόντια του το άδικο σύστημα σε κάθε πλευρά της ζωής των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας, σήμερα δείχνει ταυτόχρονα και την αδυναμία του. Ας σκεφτούμε: Γιατί προσπαθεί να βάλει στο γύψο τις λαϊκές διαδηλώσεις, αν αυτές είναι δίχως αποτέλεσμα και μάταιες; Γιατί το ίδιο το κράτος βάζει χέρι περιορισμού στο απεργιακό δικαίωμα, στη λειτουργία των συνδικάτων αν η ταξική πάλη είναι ξεπερασμένη υπόθεση; Γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση, το «κοινό μας σπίτι» όπως το λένε, χρηματοδοτεί με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ την προώθηση της επικίνδυνης, ανιστόρητης θεωρίας των δύο άκρων, την ταύτιση του φασισμού με τον κομμουνισμό; Γιατί φουντώνει με διάφορα μέσα ο αντικομμουνισμός, η επιχείρηση να έρθει η ιστορική αλήθεια με τα πόδια πάνω; Γιατί δυναμώνει η επίθεση στο ΚΚΕ;».
Σύμφωνα με τον κ. Κουτσούμπα, «ανησυχούν για την εργατική – λαϊκή αντίδραση στις συνέπειες της δικής τους αντιφατικής αντιλαϊκής πολιτικής, της κατάστασης που διαμορφώνεται για τις εργατικές λαϊκές δυνάμεις που σηκώνουν ήδη τα βάρη της νέας οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, πριν ουσιαστικά υπάρξει ανάκαμψη από την προηγούμενη μεγάλη κρίση. Θέλουν να επικρατήσει σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές και τους χώρους μόρφωσης. Να μην κουνηθεί φύλλο, τώρα που βαθαίνει η φτώχεια, η ανεργία, η αναδουλειά στα μαγαζιά. Να εφαρμόζεται χωρίς εμπόδια η πολιτική της κυβέρνησης που στήνει σε νέα αποσπάσματα, όποια δικαιώματα άφησε όρθια η επίθεση των προηγούμενων κυβερνήσεων. Να έχουν στο χέρι τους την νέα γενιά που έρχεται ήδη αντιμέτωπη με πολύ χειρότερους όρους μόρφωσης, δουλειάς, ασφάλισης, ζωής, σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές».
"Περάσατε τα πάνδεινα αλλά βγήκατε όρθιοι"
Ο κ. Κουτσούμπας έκλεισε την ομιλία του, απευθυνόμενος στους ανθρώπους που κατάφεραν να ξεφύγουν από το “κολαστήριο”. «Μακρονησιώτες σύντροφοί μας που εδώ περάσατε τα πάνδεινα αλλά βγήκατε όρθιοι. Δε σας ξεχνάμε. Σας τιμάμε κάθε μέρα με την πάλη μας. Καμία θυσία δεν πήγε χαμένη. Γιατί η σπορά που αφήσατε είναι πολύ δυνατή και είναι σήμερα εδώ. […] Γιατί τα όσα διδάξατε με την στάση σας, αλλά και τα όσα αισχρά τόλμησε η άρχουσα τάξη της χώρας πάνω στα σώματά σας, θα μείνουν και μένουν με όλους τους τρόπους, για πάντα. Με την καταγραφή της Ιστορίας, με τη δύναμη της μουσικής, της ποίησης, του λογοτεχνικού έργου, του θεάτρου, του κινηματογράφου, της εικαστικής απεικόνισης, όλων των μορφών Τέχνης, αφού, εκτός των άλλων, κι ένα μεγάλο μέρος της καλύτερης φουρνιάς των καλλιτεχνών της χώρας μας, σπούδασε τη ζωή και τη δοκιμασία, πάνω σε αυτόν τον βράχο αγωνιζόμενοι και αλύγιστοι», σημείωσε.
Ο Γ.Γ. του ΚΚΕ εξέφρασε από το βήμα της σκηνής τις ευχαριστίες της ΚΕ προς τον γλύπτη Μάρκο Γεωργιλάκη, «ο οποίος φιλοτέχνησε το μνημείο που σήμερα όλοι και όλες καμαρώνουμε, τις “Σκιές” που περπατάνε νύχτα και μέρα πάνω στην Μακρόνησο, ζητώντας δικαίωση». Επίσης, ευχαριστίες εξέφρασε προς τους καλλιτέχνες Ρίτα Αντωνοπούλου, Κώστα Θωμαΐδη και Θύμιο Παπαδόπουλο, ο οποίος είχε την καλλιτεχνική διεύθυνση και επιμέλεια της μουσικής εκδήλωσης, ενώ δεν παρέλειψε να τιμήσει και τον αείμνηστο συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο, η “Κανάτα” του οποίου άνοιξε το μουσικό κομμάτι της βραδιάς.
Τέλος, ο κ. Κουτσόυμπας τόνισε, ότι «υποστηρίζουμε τις προτάσεις της ΠΕΚΑΜ για την ανάδειξη και προστασία της Μακρονήσου ως ιστορικού τόπου, οι οποίες μέχρι τώρα δεν έχουν υλοποιηθεί», ενώ το πόντιουμ άφησε, με τη φράση «τιμή και δόξα στους χιλιάδες αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους για τα υψηλότερα ιδανικά που γνώρισε έως σήμερα η ανθρωπότητα».
