Αυτός ο έρωτας…

Πήξαμε στο χνούδι από τα λούτρινα, το λίγωμα από τα σοκολατάκια, τις σαλιάρικες αναρτήσεις του διαδικτύου, τη ρομαντζάδα των νταλκάδων των καψουροτράγουδων και τις καρδούλες των αγαπούληδων.

Αυτά είναι τα απόνερα της πλέον εμπορευματοποιημένης γιορτής, η οποία όμως έρχεται να συμπέσει με μία προεκλογική περίοδο όπου γιορτή και πολιτική ταυτίζονται σε μεγάλο βαθμό, καθώς νέα πολιτικά ειδύλλια γεννώνται, κρυφοί πολιτικοί έρωτες φανερώνονται και ασυγκράτητα πολιτικά πάθη προδίδονται.

Η γιορτή των ερωτευμένων έδωσε έμπνευση στους εραστές της πολιτικής, που είτε συμπεριφέρονται ως σφόδρα ερωτευμένα σχολιαρόπαιδα με την «καρέκλα» είτε εκτονώνουν τα σεξουαλικά τους ένστικτα στην εξουσία, ακόμα και ασελγώντας κατά του δημόσιου βίου.

Οι συμπεριφορές και η ρητορική τους έχουν τον αέρα των μεγάλων εραστών, χωρίς να αντιλαμβάνονται τη διαφορά της γιορτής του Αγ. Βαλεντίνου από τον καρδιοκατακτητή Ροδόλφο Βαλεντίνο, παίρνοντας πόζες και ύφος ως κυρίαρχοι της δημόσιας ζωής του τόπου, που ο Θεός να μας φυλάει από τέτοιους επιβήτορες.

Όμως αυτό ακριβώς το παράφορο συναίσθημα του έρωτα, που διακατέχεται από ορμητικότητα και ένταση, δίνει τα χαρακτηριστικά τους και στη σχέση που αναπτύσσουν οι διεκδικητές της ψήφου με τον θώκο της εξουσίας, καθώς, όπως συχνά υποστηρίζεται, ο έρωτας δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από την προβολή των βαθύτερων επιθυμιών μας.

Μόνο που δεν συνυπολογίζεται η αδιαμφισβήτητη τελική αποτυχία, όπως σαφώς το προσδιόρισε ο Έριχ Φρόμ, λέγοντας ότι «δεν υπάρχει σχεδόν καμία δραστηριότητα και κανένα εγχείρημα, το οποίο να ξεκινά με τέτοιες τεράστιες ελπίδες και προσδοκίες και όμως να αποτυγχάνει τόσο τακτικά».

Στο σκηνικό που στήνεται κάθε χρόνο για τη γιορτή των ερωτευμένων, ανάμεσα σε αρκουδάκια, τριανταφυλλάκια, καρδούλες, κεράκια και κάθε είδους μελιστάλαχτη ανοστιά, ξεπροβάλλουν και οι πιστοί ακόλουθοι και ένθερμοι υποστηρικτές των αρχηγών, συμπεριφερόμενοι σαν χαζογκομενίτσες που βγάζουν νύχια για τον εκλεκτό της καρδιάς τους.

Ζώντας στο δικό τους κόσμο, το αρκουδοχωριό των λούτρινων, σοροπιάζουν με γλυκερές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να αποζημιωθούν με like και καρδούλες, ενώ οι πιο σοβαροφανείς, που αρέσκονται στη διατύπωση βαρύγδουπων απόψεων επί παντός επιστητού, επιλέγουν να επικοινωνήσουν το πολιτικό τους πάθος με υπαγορευμένα μακροσκελή μανιφέστα υπεράσπισης του σωτήρα αρχηγού τους.

Αρκεστείτε στα γλυκόλογα των εραστών, σαν κάτι τέτοιες γιορτές, που ξεπουλιέται ο ερωτικός πόθος στα παζάρια των συναισθημάτων κι αφήστε τους πορωμένους αγαπητικούς της εξουσίας να  χαριεντίζονται σοροπιάζοντας με υποσχέσεις αιώνιας πίστης και αγάπης στον αγώνα για το κοινό καλό.

Έρωτας είναι αυτός κι άντε να τον κρύψεις ή μήπως θα ήταν καλύτερο να τρέξουν να κρυφτούν για τον έρωτα αυτό που τόσο άσκεφτα εκδήλωσαν και για τον οποίο μάλλον θα ‘πρεπε να ντρέπονται.

Όμως η ντροπή σίγουρα θα έρθει μετά τις εκλογές, όταν οι γελασμένοι θα νιώσουν ότι «Βγαίνει η αγάπη στο παζάρι

και η αλήθεια στο κλαρί».