Καθώς οι ξηρασίες εντείνονται σε ολόκληρη την Ευρώπη προκαλώντας ελλείψεις νερού, οι παλαιωμένοι αγωγοί επιταχύνουν την εξάντληση των αποθεμάτων νερού της ΕΕ.
Η Ευρώπη χάνει το 23% του νερού της σε μορφή «μη ανταποδοτικού νερού» (NRW) λόγω διαρροών – πρόκειται για νερό που αντλείται και υφίσταται επεξεργασία, αλλά δεν φτάνει ποτέ στα νοικοκυριά. Τα ποσοστά NRW κυμαίνονται από 6% στην Ολλανδία έως 45% στη Βουλγαρία, οδηγώντας σε δαπανηρές επισκευές που πραγματοποιούνται εκ των υστέρων.
Μόνο το 2024, το 67% των ακινήτων που παρακολουθούνταν στην ΕΕ παρουσίασε διαρροές, με αποτέλεσμα την απώλεια 772 εκατομμυρίων λίτρων νερού (ποσότητα ίση με 300 πισίνες Ολυμπιακών διαστάσεων) και κόστος άνω των 3 εκατομμυρίων ευρώ. Από τα 19,3 δισεκατομμύρια λίτρα που παρακολουθήθηκαν το 2025, 1,47 δισεκατομμύρια (ποσότητα ίση με 9,8 εκατομμύρια μπανιέρες) χάθηκαν λόγω διαρροών.
Η ψηφιοποίηση μπορεί να συμβάλει στην επίλυση αυτού του προβλήματος. Η τεχνητή νοημοσύνη μετατοπίζει τη λειτουργία των εταιρειών ύδρευσης από την «περιοδική επιθεώρηση και την εκ των υστέρων παρέμβαση, προς τη συνεχή παρακολούθηση, την προληπτική συντήρηση και την προδραστική διαχείριση», εξηγεί ο Ντερκ Κρολ, εκτελεστικός διευθυντής της Water Europe.
Χαμηλή προτεραιότητα
Το μεγαλύτερο μέρος των δικτύων ύδρευσης (μήκους 4,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων) και αποχέτευσης (μήκους 2,6 εκατομμυρίων χιλιομέτρων) της ΕΕ, τα οποία κατασκευάστηκαν τη μεταπολεμική περίοδο, παραμένει παρωχημένο. Οι μεταβολές της θερμοκρασίας, οι εδαφικές μετακινήσεις και η χημική σύσταση του νερού έχουν αποδυναμώσει τους αγωγούς, προκαλώντας πλέον αστοχίες.
«Μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών υποδομών ύδρευσης βρίσκεται υπόγεια, επομένως παραμένει αόρατο τόσο για την πολιτική ηγεσία όσο και για το κοινό, μέχρι να προκύψει κάποια βλάβη», δήλωσε ο Κρολ, προσθέτοντας πως «οι αγωγοί αποτελούν επίσης υποδομές μεγάλης διάρκειας ζωής, οι οποίες συχνά αναμένεται να παραμείνουν σε λειτουργία για πολλές δεκαετίες, ενώ τα τιμολόγια και οι δημόσιοι προϋπολογισμοί δεν κάλυπταν πάντα το πλήρες κόστος λειτουργίας, συντήρησης και ανανέωσής τους».
Τα αίτια της αναβολής της συντήρησης είναι βαθύτερα, σύμφωνα με την Hildegard Bentele, ευρωβουλευτή και πρόεδρο της Ομάδας Ευρωβουλευτών για το Νερό στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Ευρώπη δεν εκτίμησε ποτέ το νερό, αντιμετωπίζοντάς το ως έναν φθηνό και άμεσα διαθέσιμο πόρο. «Το νερό δεν θεωρούνταν προηγουμένως στρατηγική προτεραιότητα – ένα ζήτημα που αντιμετωπίζεται πλέον μέσω της Στρατηγικής για την Ανθεκτικότητα των Υδάτων», όπως είπε.
Αυτή η παραμέληση επιτείνει πλέον το πρόβλημα της λειψυδρίας, καθώς οι καύσωνες εξαπλώνονται σε όλη την Ευρώπη. «Οι ξηρασίες προκαλούνται κυρίως από την παρατεταμένη έλλειψη βροχοπτώσεων και τις υψηλότερες θερμοκρασίες. Ωστόσο, οι διαρροές μειώνουν την ποσότητα του διαθέσιμου αξιοποιήσιμου νερού, καθιστώντας τις επιπτώσεις της ξηρασίας σοβαρότερες και επιταχύνοντας τη μετατροπή της σε λειψυδρία», προειδοποίησε ο Κρολ.
Ακόμη δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι στην ΕΕ
Η έκθεση της EurEau για το 2026 δείχνει μια ελαφρά μείωση της απώλειας νερού στην Ευρώπη, η οποία διαμορφώνεται στο 23,5% περίπου, έναντι 24% στην έκθεση του 2021. Οι πάροχοι υπηρεσιών ύδρευσης επενδύουν ετησίως περίπου 36,6 δισ. ευρώ σε υποδομές, ποσό που αντιστοιχεί σε αύξηση 17,5% σε σχέση με το 2021. Το ποσό αυτό μεταφράζεται σε μόλις 82,38 ευρώ ανά άτομο ετησίως.
Αναλυτικά δείτε εδώ
ot.gr
