Για 14η συνεχή χρονιά, το Φεστιβάλ Τζαζ Σύρου μεταμορφώνει το νησί σε σημείο συνάντησης της διεθνούς μουσικής σκηνής. Από τις 11 έως τις 13 Σεπτεμβρίου, το θέατρο Απόλλων, το Ιστορικό Μουσείο Ερμούπολης και άλλοι χώροι της Ερμούπολης μετατρέπονται σκηνές, αίθουσες προβολής και εκθεσιακούς χώρους, προσφέροντας δωρεάν στο κοινό ένα πρόγραμμα που συνδυάζει συναυλίες, κινηματογράφο, εικαστικά και παράλληλες δράσεις.
Με αφορμή την επέτειο για τα 200 χρόνια από την ονοματοδοσία της Ερμούπολης, κεντρικό θέμα του Syros Jazz Festival για το 2026 είναι οι “Διάλογοι”. Ο κοσμοπολίτικος χαρακτήρας της Ερμούπολης, που γεννήθηκε μέσα από τη συνάντηση διαφορετικών πληθυσμών και ιδεών συντονίζεται με τη φιλοσοφία της τζαζ και το πνεύμα του Φεστιβάλ, που προσεγγίζει τον διάλογο ως ζωντανή, ανοιχτή και εξελισσόμενη διαδικασία.
Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν συναυλίες με σπουδαίους μουσικούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό, εργαστήρια, προβολές, κόμικς και άλλες παράλληλες εκδηλώσεις.
Αυτή τη χρονιά το Φεστιβάλ, που είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Γιώργου Χαρωνίτη (1955 –2025), που με τη δουλειά του συνέβαλε στη διάδοση της τζαζ στην Ελλάδα, έχει περισσότερο διεθνή χαρακτήρα από κάθε προηγούμενη φορά, φιλοξενώντας σχήματα και καλλιτέχνες από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, σε μια πολυφωνική συνάντηση που αποτυπώνει την παγκόσμια διάσταση της τζαζ.
Για το Φεστιβάλ και τις καινοτομίες που φέτος θα παρουσιάσει, αλλά και για το πρόγραμμά του, μίλησε στην "Κοινή Γνώμη", η "ψυχή" του Syros Jazz Festival, Βαγγέλης Αραγιάννης.
- Το Φεστιβάλ Τζαζ Σύρου φτάνει φέτος στην 14η διοργάνωση. Τι σηματοδοτεί η διαδρομή των 14 χρόνων;
“Το σημαντικότερο είναι η συνέχεια. H προσπάθεια ξεκίνησε το 2013, αντέχει, συνεχίζεται και ωριμάζει. Οι συντελεστές δουλεύουν εθελοντικά, χωρίς να αμείβονται και προσφέρουν στο κοινό συναυλίες με σπουδαίους καλλιτέχνες της διεθνούς σκηνής, χωρίς εισιτήριο. Μια εποχή κατά την οποία το «δημόσιο» συρρικνώνεται, το αγαθό του πολιτισμού παραμένει ανοιχτό σε όλους”.
- Το φετινό κεντρικό θέμα είναι οι “Διάλογοι”. Πώς αντιλαμβάνεστε την έννοια;
“Ο «διάλογος» βρίσκεται στο επίκεντρο του Φεστιβάλ. Διάλογος της μουσικής με άλλες τέχνες, την εικόνα, την κίνηση, τον λόγο και παράλληλα ανάμεσα σε μουσικούς διαφορετικών γενεών. Η συνύπαρξή τους στη σκηνή επιτρέπει ανταλλαγή γνώσης και έμπνευσης, και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις γεννά κάτι καινούργιο. Όπως και τα παρελθόντα, το φετινό Φεστιβάλ φιλοξενεί πολύ σημαντικά ονόματα της τζαζ. Δεν λείπουν και οι καθιερωμένες παράλληλες δράσεις του: εργαστήρια, εκθέσεις, προβολές”.
- Συνδέονται οι “Διάλογοι” και με τα 200 χρόνια από την ίδρυση της Ερμούπολης;
“Η Ερμούπολη γεννήθηκε μέσα από τη συνάντηση διαφορετικών πληθυσμών, ιδεών και πολιτισμικών επιρροών και αποτέλεσε από την ίδια της τη γέννηση, τόπο διαλόγου, ανταλλαγής ιδεών και συνύπαρξης. Μα έτσι και η τζαζ, είναι μουσική που γεννήθηκε από τη συνάντηση διαφορετικών παραδόσεων και μουσικών γλωσσών. Με αυτές τις κοινές ρίζες και τα χαρακτηριστικά, το Φεστιβάλ νιώθει ότι συμμετέχει ενεργά και δημιουργικά στον εορτασμό των 200 χρόνων”.
- Φέτος το Syros Jazz Festival έκανε και μια προ-φεστιβαλική εκδήλωση τον Ιούλιο. Πείτε μας δυο λόγια και γι’ αυτήν.
“Το Φεστιβάλ μας εδώ και 7 χρόνια έχει συνδεθεί με την τέχνη των κόμικς. Πάνω από εξήντα κομίστες, θα έλεγα η αφρόκρεμα του ελληνικού κόμικς, έχουν δημιουργήσει ένα παράλληλο Σύμπαν ηρώων, Συριανών μουσικών της τζαζ, μιλάμε για τον τρομπετίστα Μαρίνο Ρούσσο και τον μπασίστα ξάδελφό του (αν και εξωγήινο!) Δομένικο! Έχουν παραχθεί τέσσερα άλμπουμ με πλήρεις ιστορίες, δύο εκθέσεις (με κατάλογο) και τώρα οι καρτ ποστάλ με πρωταγωνιστές την Ερμούπολη και τους ήρωές μας. Στόχος ήταν να θυμίσουμε στους παλιότερους και να μυήσουμε τους νεότερους, στην ομορφιά της καρτ ποστάλ που ταξιδεύει ανοιχτή και ελεύθερη και φτάνει στον παραλήπτη της με ένα μήνυμα αγάπης ή έρωτα. Προσθέτω εδώ και την έκθεση που διοργανώνουμε με τον πολυβραβευμένο ζωγράφο Μιχάλη Κουντούρη, συνεργάτη της Εφημερίδας των Συντακτών και του περιοδικού δρόμου Σχεδία, στο Plastico Gallery Cafe στην Ερμούπολη. Μια έκθεση με τίτλο Jazz on Canvas που θα εντυπωσιάσει. Την περιμένουμε κι εμείς με αδημονία”.
- Τι διαφορετικό θα συναντήσει φέτος ο επισκέπτης σε σχέση με τις προηγούμενες διοργανώσεις; Έχει εξελιχθεί το Φεστιβάλ στα 14 χρόνια του;
“Μέσα από την εμπειρία αυτών των χρόνων και με τις ιδέες των ανθρώπων που συμμετέχουν, ο θεσμός εξελίσσεται. Όπως εξελίσσεται και μεγαλώνει το κοινό που το παρακολουθεί. Το πρόγραμμά μας φέτος περιλαμβάνει συναυλίες με τον θρυλικό αυτοσχεδιαστή Σάκη Παπαδημητρίου και τη Γεωργία Συλλαίου, το κουαρτέτο του Μάριου Χαραλάμπους από την Κύπρο, το κουιντέτο του Σάκη Τσινούκα, το κουαρτέτο του Χάρη Λαμπράκη και τη δωδεκαμελή Barakos Orchestra με πολλές διεθνείς συμμετοχές. Ενδιαφέρον έχουν και οι παράλληλες εκδηλώσεις. Ήδη σας μίλησα για την έκθεση του Μιχάλη Κουντούρη. Φέτος εγκαινιάζουμε τη συνεργασία με το Τμήμα Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προβάλλοντας στο Ιστορικό Μουσείο Ερμούπολης τέσσερις ταινίες μικρού μήκους με θέμα τη μουσική, δημιουργήματα των φοιτητών του. Τέλος, και πάλι στο Ιστορικό Μουσείο Ερμούπολης, η Χαρά Γιαννακοπούλου επιμελείται ένα ακόμη πρωτότυπο εργαστήριο με τίτλο Cook ‘n’ Jazz Vol.4 – Tea for Two (hundred years of Hermoupolis). Περισσότερες πληροφορίες για όλες οι εκδηλώσεις στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ https://syrosjazzfestival.gr”.
- Ποιο είναι το στοιχείο που κάνει τη Σύρο και ειδικότερα την Ερμούπολη ιδανικό σκηνικό για ένα Φεστιβάλ Τζαζ;
“Η Ερμούπολη συνδυάζει την αστική ατμόσφαιρα, με το Θέατρο Απόλλων και το σύνολο της αρχιτεκτονικής της, με τη θάλασσα, τις μικρές παραλίες και τα σοκάκια. Σε μια τέτοια Ερμούπολη η τζαζ δεν μοιάζει με «επισκέπτη», αλλά με τέχνη που βρίσκει τον δικό της χώρο και «τρόπο». Πολύ περισσότερο όταν ανεβαίνει σε μια σκηνή όπως του Θεάτρου Απόλλων. Μην ξεχνάμε ότι το θέατρό μας ήδη πριν από εκατό χρόνια φιλοξενούσε παραστάσεις με οπερέτες, μέσα από τις οποίες σημαντικοί Έλληνες συνθέτες, όπως ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης, εξέφραζαν τις επιρροές τους και από την πρώιμη τζαζ”.
- Ποια θέση πιστεύετε ότι έχει πλέον το Φεστιβάλ Τζαζ στον πολιτιστικό χάρτη της Σύρου και των Κυκλάδων;
“Το Φεστιβάλ χτίζει χρόνο με τον χρόνο τη σχέση του με το νησί και τους ανθρώπους του. Έχει αποκτήσει σταθερό κοινό, διακριτή καλλιτεχνική ταυτότητα και πανελλήνια φήμη, κάνοντας τη Σύρο προορισμό για ανθρώπους που αγαπούν την τζαζ και βρίσκουν στη Σύρο συναυλίες διεθνούς εμβέλειας. Μέχρι σήμερα έχουμε φιλοξενήσει μουσικούς από 16 χώρες ενώ φέτος υπήρχε αναφορά στο αμερικάνικο περιοδικό Downbeat, το σημαντικότερο για την τζαζ στον κόσμο. Το μόνο που εξακολουθεί να κυκλοφορεί σε έντυπη μορφή εδώ και 90 χρόνια”.
- Μετά από 14 χρόνια, ποιο είναι το μεγαλύτερο στοίχημα για το μέλλον του Φεστιβάλ;
“Τι άλλο - να συνεχίσει να εξελίσσεται και να βελτιώνεται χωρίς να χάσει την ταυτότητά του. Να παραμένει θεσμός με σαφή καλλιτεχνική κατεύθυνση, αλλά ταυτόχρονα ανοιχτός σε νέες ιδέες, νέους δημιουργούς και νέες μορφές έκφρασης”.
- Και ένα τελευταίο ερώτημα: Αν τα 200 χρόνια της Ερμούπολης μπορούσαν να γίνουν μια μελωδία, τι είδους μελωδία θα ήταν;
“Θα ήταν μια μελωδία με πολλές επιρροές, που να προσφέρεται για αυτοσχεδιασμό και δημιουργική ακρόαση”.
