Στα πολύ παλιά χρόνια, υπήρχε μια κυρία. Η Κατίνα. Η κυρία Κατίνα κουτσομπόλευε πολύ, εντατικά και απαξιωτικά για όλες τις άλλες κυρίες μετά των κυρίων τους στη γειτονιά. Οι άλλες κυρίες, που μάθαιναν από την κυρία Κατίνα τα κουτσομπολιά των άλλων, αλλά και από τις άλλες τα κουτσομπολιά που έλεγε η κυρία Κατίνα για εκείνες, αποφάσισαν να την κοροϊδεύουν, γιατί, μεταξύ μας, μόνο αυτό μπορείς να κάνεις με κάποιον που άλλη δουλειά δεν κάνει, από το να σχολιάζει τι κάνουν οι άλλοι.
Άρχισαν, λοιπόν, να αποκαλούν όποια υπέπιπτε εις το ατόπημα του κουτσομπολέματος, «Κατίνα». «Είσαι μια Κατίνα, εσύ», ή «είσαι μεγααααλη Κατίνα», ή «η Τάδε; Κατινάρα, παιδί μου». Με τον καιρό, η πετυχημένη προσφώνηση σε χρόνο μηδέν έγινε viral και από τότε όλες οι αθώες Κατίνες της χώρας καταστράφηκαν, ενώ το όνομα σχεδόν εξαλείφθηκε από προσώπου γης. Αργότερα, η Κατίνα έγινε ρήμα (ξεκατινιάζω-ξεκατινιάζομαι), ουσιαστικό (κατινιά) και στην πορεία, προσδιορισμός για τη νοοτροπία ενός ολόκληρου λαού.
Παλιά, έβγαινε στο μπαλκόνι με το γούνινο το παντοφλάκι η γειτόνισσα να απλώσει, έβγαινε και η απέναντι να καθαρίσει την αυλή και από ένα «Καλημέρα, Τίτσα μου, τι κάνουν τα παιδιά», ξεκινούσε το κουτσομπολιό του αιώνα. Ήθελαν δεν ήθελαν τα μάθαιναν και τα γύρω σπίτια, μπορεί καμιά φορά να έμπαιναν κι άλλες γειτόνισσες στο παιχνίδι και από το πες πες πες, καιγόταν το φρικασέ, έμεναν άνθρωποι νηστικοί, έμεναν και οι δουλειές στη μέση.
Το απόγευμα δε, ήταν η επίσημη ώρα του κουτσομπολιού για όλη τη γειτονιά. Οι γειτονιά χωρίζονταν σε αυλές και η κάθε ομάδα ξεκατίνιαζε τις άλλες. Από τα πιο απλά («έμαθες ποιος πέθανε;», «τα ‘μαθες; Η Ζηνοβία πάντρεψε την κόρη της»), μέχρι τα πιο σύνθετα, όπως την πλήρη και λεπτομερή ενημέρωση των Κατινών της αυλής για το τι συμβαίνει στη ζωή κάποιου μέλους κάποιας άλλης αυλής.
Προς το τέλος της δεκαετίας του ’90 και αρχές της δεκαετίας του 2000, οι Κατίνες απέκτησαν δύναμη και εμβέλεια. Έγιναν πιο πολλές. Από τη μια οι χαμηλές χρεώσεις και τα πακέτα του ΟΤΕ, από την άλλη η εμφάνιση των κινητών, οι Κατίνες όλης της Ελλάδας ενώθηκαν. Μπορούσε μια Κατίνα στο νησί, να πάρει μια άλλη Κατίνα στην πρωτεύουσα και να κουτσομπολέψουν ελεύθερα, για ώρες, από το τηλέφωνο (εκείνο το τηλέφωνο που κρεμιόταν στον τοίχο και είχε καλώδιο 7 μέτρα, οπότε το έπαιρνες μαζί σε όλο το σπίτι τυλίγοντας καρέκλες, τραπέζια, ποτήρια, τα παιδιά κλπ). Κάπου εκεί, αυξήθηκαν κατακόρυφα τα αυχενικά σύνδρομα, καθώς η Κατίνα έχει μάστερ στο κράτημα του τηλεφώνου με τον ώμο. Επίσης, αν συνέβαινε κάτι δραματικά επείγον, υπήρχε και το SMS, αλλά με μέτρο, γιατί τότε έπεφτε καμπανιά στους λογαριασμούς.
Όλα κυλούσαν αρμονικά και ήρεμα, τόσο για τις Κατίνες όσο και για τους υπόλοιπους θνητούς, όταν κατά τα τέλη του 2007 συνέβη το μοιραίο. Η Κατίνα ανακάλυψε το Facebook. Η Κατίνα απέκτησε την υπερδύναμη που πάντα ονειρευόταν. Ένα ανοιχτό παράθυρο στις ζωές των άλλων, ώστε να κρυφοκοιτάζει και να μαθαίνει και να κάνει τις κατινιές της, μέσα σε μια πλατφόρμα, που κατασκευάστηκε για να υποστηρίζει ακριβώς αυτό: Την κατινιά. Έναν τοίχο, που πάνω του μπορεί να προβάλλει ό,τι θέλει να δουν οι άλλοι, όπως θέλει να το δουν, να απαιτήσει απεγνωσμένα την προσοχή και να παρακολουθεί με τις ώρες τα αντικείμενα του κουτσομπολιού της, τα οποία εκούσια εκθέτουν την καθημερινότητά τους και βρίσκονται στο έλεός της.
Η Κατίνα στο Facebook βρίσκει την ευκαιρία να κατινιάζει, μαζί με άλλες Κατίνες, κάτω από status, κάτω από φωτογραφίες, κάτω από αναρτήσεις παντός είδους, ώστε από κοινού, να χτυπήσουν πιο αποτελεσματικά, όποια «θύματα» θέλουν να ξεκατινιάσουν.
Αυτό που η Κατίνα αγνοεί, είναι ότι έχει δύναμη μόνο πάνω σε άτομα που βάλλονται από τις ίδιες τους τις ανασφάλειες. Σε άτομα που της δίνουν τη δύναμη να τα χτυπήσει. Αυτό που αγνοεί, είναι ότι στα άτομα που είναι σοβαρά, που έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και που λειτουργούν με ειλικρίνεια και αξιοπρέπεια, όχι μόνο είναι παντελώς αδύναμη, αλλά όσο περισσότερο προσπαθεί να χτυπήσει, τόσο περισσότερο γελοία φαίνεται στα μάτια τους.
Τόση ώρα φαντάζεστε την Κατίνα, σαν μια κυρία με ρόμπα, πασούμι και ρόλεϊ στο μαλλί. Όμως δεν είναι έτσι. Η Κατίνα μπορεί να είναι οτιδήποτε, απόφοιτος πανεπιστημίου, υψηλόβαθμο στέλεχος κάποιας υπηρεσίας, πολιτικός, τοπικός άρχων, δεν έχει περιορισμό φύλλου, ηλικίας ή μορφωτικού επιπέδου. Η Κατίνα μπορεί να είναι παντού και μπορεί να είναι ο καθένας.
