Φτάσαμε αισίως στα μέσα του μήνα σε λίγες πλέον ημέρες το 2016 θα ανήκει στο παρελθόν, πάμε λοιπόν να δούμε σιγά-σιγά τι έγινε μέσα σ’ αυτόν τον χρόνο, τι πρέπει να κρατήσουμε και τι πρέπει να προσπεράσουμε. Πριν ξεκινήσω όμως δεν μπορώ να μην σχολιάσω κι εγώ με τη σειρά μου όλα όσα βίωσαν τα νησιά γενικότερα της Ελλάδος, γιατί δεν ήμαστε μόνο εμείς πάνω στο χάρτη είναι όλη η νησιωτική περιοχή της χώρας μας, με την απεργία της ΠΝΟ. Κάθε εργαζόμενος έχει το δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί και να ζητήσει όλα εκείνα τα οποία του στερούν, μας στερούν και θα μας στερήσουν στη συνέχεια. Η Ελλάδα βιώνει τα τελευταία χρόνια – όσα είναι και τα μνημόνια - μία πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση και το άσχημο είναι ότι δύσκολα θα ξεφύγουμε από όλο αυτό γιατί πολλή απλά δεν υπάρχουν ικανοί πολιτικοί για να οδηγήσουν τη χώρα μας σε καλύτερες μέρες. Ρε παιδιά όμως 9 μέρες; Δυστυχώς τα νησιά δεν έχουν άλλους τρόπους εφοδιασμού, μήπως θα έπρεπε να ζήσετε λίγο σε κάποιο νησί για να καταλάβετε πόσο δύσκολο είναι. Την απεργία αυτή γιατί δεν την κάνετε στις 15 Αυγούστου; Τότε δεν υπάρχουν προβλήματα; Μήπως λέω θα έπρεπε να έρθουν να ζήσουν σε κάποιο από τα νησιά μας οι πολιτικοί που έκαναν σκόνη τη νησιωτικότητα και εκτόξευσαν τον ΦΠΑ, λες και θα λυνόταν το γενικότερο πρόβλημα της Ελλάδος. Μήπως θα έπρεπε επιτέλους οι επαγγελματίες πολιτικοί να καταλάβουν ότι δεν… κάνουν και να πάνε από μόνοι τους σπίτια τους, γιατί δυστυχώς ο Έλλην έχει μυαλό… χρυσόψαρου. Θα το κλείσω εδώ με μόνο μία ερώτηση. Αλήθεια οι άλλες χώρες που μπήκαν σε μνημόνια ή όπως αλλιώς τα έχουν βαφτίσει οι κυβερνόντες, πόσο χρόνο έκαναν να απεμπλακούν; Γιατί εμείς εξακολουθούμε να είμαστε και να συζητάμε και για άλλα και το μόνο που ακούς όλο αυτόν τον καιρό είναι για μέτρα, περικοπές και αύξηση της φορολογίας. Οι επιχειρηματίες χωρίς να το θέλουν έχουν βάλει έναν κακό συνέταιρο, όπου δεν κάνει προφανώς σωστή διαχώριση της όλης κατάστασης. Και το ωραίο κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν να κερδίσουν πόντους από όλη αυτήν την κατάσταση.
Λοιπόν για να μην μαυρίζουμε κι άλλο τις καρδιές μας, το 2016 σε μερικές ημέρες θα μας αφήσει. Είναι αλήθεια πως ως δίσεκτο έτος ήταν λίγο περίεργο για πολλούς, κάποιοι μάλιστα παρακαλάνε να φύγει όσο το δυνατόν γρηγορότερα γίνεται. Σε τοπικό επίπεδο επειδή θα αναφερθώ μέσα από τη στήλη το τι έγινε και τι πρέπει να συνεχίσουμε, θα πω πως κάναμε μία αρχή και επιτέλους η Σύρος κοιτά και πίσω από το… δάκτυλό της. Αν και έχω αναφερθεί πολλές φορές η εκάστοτε δημοτική αρχή έπρεπε να ανοίξει τους ορίζοντές της. Η αρχή έγινε, το καλοκαίρι έγιναν εκδηλώσεις που ξεπέρασαν τα στενά όρια όχι των Κυκλάδων, αλλά και της Ελλάδας. Η Σύρος πέρασε με άριστα τις εξετάσεις και κέρδισε κάποιους πόντους στην τουριστική προβολή του νησιού κι εκτός Ελλάδας. Οι αθλητικές εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στέφθηκαν με μεγάλη επιτυχία και πολλές χώρες γνώρισαν το νησί μέσα από τις δραστηριότητες αυτές. Βέβαια η μεγαλύτερη που νομίζω δύσκολα θα ξανά υπάρξει παρόμοιά της ήταν το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Υποβρύχιας Αλιείας. Μία εκδήλωση που δικαιολογημένα δεν γνώριζαν πολλοί αφού για πρώτο φορά ήρθε στην Ελλάδα χάρη σε έναν άνθρωπο τον οποίο νομίζω ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να τιμήσουν εδώ στο νησί. 24 αποστολές ήρθαν και διαφήμισαν την Σύρο μέσα από δημοσιεύματα και διάφορα βίντεο που ανάρτησαν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τέτοιες εκδηλώσεις θα πρέπει να σχεδιάζει ο δήμος με τους διάφορους συλλόγους. Δόξα το θεό υπάρχουν καλοκαιρινές εκδηλώσεις που μπορούν να γίνουν, να φέρουν κόσμο, αλλά και να διαφημίσουν τη Σύρο. Σίγουρα ήδη κάποιες μεγάλες εκδηλώσεις είναι προγραμματισμένες και κλεισμένες, όμως δεν πρέπει να μένουμε εδώ να κοιτάμε και παραπέρα και να ζητάμε το κάτι παραπάνω. Δυστυχώς η Σύρος δεν είναι το νησί που… τρέχει από μόνο του καθώς πληρώνει τα λάθη που έχουν γίνει. Στη Σύρο αξίζει ένα κομμάτι από την τουριστική πίτα και πρέπει να παλέψει για να το αποκτήσει. Επομένως, μέσα στο 2017 θα πρέπει να κρατήσουμε όλα αυτά τα θετικά που έγιναν και να τα εμπλουτίσουμε ακόμη παραπάνω.