Αναφορικά με τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης των δημοσίων υπαλλήλων, με το άρθρο 56 παράγραφος 1β του π.δ. 169/2007 «Κώδικας Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων» (ΦΕΚ Α 210/30.7.2007), προβλεπόταν η δυνατότητα συνταξιοδότησης σε γυναίκες υπαλλήλους μητέρων με ανήλικα με τη συμπλήρωση 25 ετών πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας και τη συμπλήρωση του 50ου έτους της ηλικίας. Οι άντρες υπάλληλοι πατέρες ανήλικων τέκνων είχαν τη δυνατότητα να συνταξιοδοτηθούν με τις ίδιες προϋποθέσεις, μόνο στην περίπτωση που τελούσαν σε κατάσταση χηρείας ή ήταν διαζευγμένοι και είχαν την επιμέλεια των τέκνων με δικαστική απόφαση.
Σε εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση C-559/07, με τις διατάξεις των παρ.1-11 του άρθρου 6 του Ν. 3865/2010, από 01.01.2011, στο πλαίσιο της συνταξιοδοτικής εξίσωσης ανδρών και γυναικών ασφαλισμένων που τελούν υπό τις ίδιες προσωπικές/οικογενειακές συνθήκες, δόθηκε η δυνατότητα και στους άνδρες υπαλλήλους πατέρες ανήλικων να συνταξιοδοτούνται από 1.1.2011 με το ίδιο ηλικιακό όριο που ισχύει για τις γυναίκες υπαλλήλους μητέρες ανήλικων τέκνων.
Τα ανωτέρω ηλικιακά όρια, προκειμένου για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος, τροποποιήθηκαν εκ νέου με τις διατάξεις των ν. 4093/2012 και 4336/2015. Έτσι, για όσους άνδρες και γυναίκες ασφαλισμένους του Δημοσίου γονείς ανηλίκων συμπληρώνουν την 25ετία από 01.01.2013 και μετά, σταματά πλέον η ευνοϊκότερη συνταξιοδοτική μεταχείριση σε σχέση με τους υπόλοιπους ασφαλισμένους και ορίζεται το 67ο έτος της ηλικίας ως γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης. Από την ανωτέρω αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, εξαιρούνται άντρες και γυναίκες που έχουν παιδί άγαμο και ανίκανο για την άσκηση κάθε βιοποριστικού επαγγέλματος κατά ποσοστό 67% και άνω.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, οι εν λόγω προϋποθέσεις συνταξιοδότησης σταδιακά φθίνουν και καθίστανται ανενεργές, ενώ από 1/1/2013 τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης γονέων με ανήλικα τέκνα τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα έχουν εξισωθεί με τα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, στα πλαίσια της ενιαίας αντιμετώπισης των ασφαλισμένων που υπάγονται σε καθεστώς ενιαίου φορέα.
Σύμφωνα με την εγκύκλιο 920/2016 του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, Η ανηλικότητα του παιδιού, η τριτεκνία ή η ανικανότητα ως γενεσιουρνές αιτίες της ευνοϊκότερης αυτής μεταχείρισης (μόνο ως προς το ηλικιακό όριο για την καταβολή της σύνταξης και όχι ως προς τον ελάχιστο κατά περίπτωση απαιτούμενο χρόνο για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος) που επιφύλαξε η συνταξιοδοτική νομοθεσία στα ως άνω πρόσωπα, όχι μόνο δεν είναι απαραίτητο να συντρέχουν κατά τον χρόνο της θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος αλλά δεν έχει τεθεί και κανένας χρονικός περιορισμός για τον χρόνο της συνδρομής τους γενικότερα, αφού οι σχετικές διατάξεις δεν περιλαμβάνουν σε καμιά περίπτωση τέτοιον περιοριστικό όρο. Καθοριστικό δηλαδή στοιχείο για την κρίση ενός τέτοιου δικαιώματος είναι κατ’ αρχήν αυτή καθεαυτή η θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος (συμπλήρωση του ελάχιστα κατά περίπτωση απαιτούμενου χρόνου) και φυσικά η «ιδιότητα» του γονέα, με ανήλικο φυσικό/θετό παιδί, ή του /της τρίτεκνου/ης ή του γονέα με ανίκανο παιδί, είτε αυτή (η ιδιότητα) υφίσταται κατά τον χρόνο της θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, είτε ακόμα και αν αυτή αποκτηθεί μετά τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, πριν ή μετά τη 01-01 -2013, πριν ή μετά την ισχύ του Ν. 4336/2015
Κατ’ ακολουθία, η απόκτηση παιδιού, η υιοθεσία παιδιού και η απόκτηση της ιδιότητας του /της τριτέκνου ακόμα και μετά την 01-01-2013 και εφόσον ο υπάλληλος/λειτουργός έχει μία από τις προαναφερόμενες ιδιότητες κατά τον κρίσιμο χρόνο της αποχώρησής του/της από την υπηρεσία προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί, εντάσσουν τον/την εν λόγω υπάλληλο/λειτουργό στην κατηγορία του γονέα με ανήλικο παιδί ή της/του τρίτεκνης/ου αντίστοιχα και εφόσον η συμπλήρωση του ελάχιστου κατά περίπτωση χρόνου για την θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος έχει πραγματοποιηθεί κατά το έτος 2010 ή το έτος 2011 ή το έτος 2012, ο/η υπάλληλος/λειτουργός για την καταβολή της σύνταξής του/της θα ακολουθεί το αντίστοιχο ηλικιακό όριο (είτε αυτό που εξακολουθεί να ισχύει με βάση τις διατάξεις του Ν. 3865/2010 και του Ν. 4336/2015 ή το νέο ηλικιακό όριο που προκύπτει πλέον με τις διατάξεις του Ν. 4336/2015).
Παράδειγμα προς κατανόηση των ανωτέρω
Για την καλύτερη κατανόηση των ανωτέρω και την πρακτική εφαρμογή τους παρατίθεται το παρακάτω χαρακτηριστικό παράδειγμα:
Άνδρας υπάλληλος γεννημένος το 1966 είχε θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα (συμπλήρωση 25ετούς συντάξιμης υπηρεσίας/ασφάλισης) το 2011. Απέκτησε παιδί το 2013 και επιθυμεί να αποχωρήσει από την υπηρεσία στο τέλος του ίδιου χρόνου.
Με τις διατάξεις του Ν. 3865/2010 λογίζεται ως πατέρας ανήλικου τέκνου και κατ’ ακολουθία το ισχύον στο πλαίσιο των διατάξεων του νόμου αυτού ,ηλικιακό όριο για την καταβολή της σύνταξης είναι το 52ο , όπως αυτό έχει διαμορφωθεί με βάση τις διατάξεις του Ν. 4336/2015 (πίνακας Β’).
Τη φετινή χρονιά όμως, προέκυψε ζήτημα με την ανωτέρω ερμηνεία και οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΓΛΚ ζητούσαν το τέκνο να έχει γεννηθεί κατά το έτος κατοχύρωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Μετά από επίμονες - συνεχείς επισκέψεις της γράφουσας στο ΓΛΚ και την υποβολή γραπτού ερωτήματος, οι αρμόδιες υπηρεσίες «αναδιπλώθηκαν» και απεφάνθησαν ότι ουδεμία αλλαγή υπάρχει καθώς ακολουθούνται όσα αναφέρονται στην αριθ. 920/2016/07-01-2016 εγκλ. της Δ/νσης Κανονισμού και Συντάξεων του τέως ΓΛΚ.
Ethnos.gr
