Ανήμερα της Πρωτομαγιάς, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ένα ακόμη βήμα στην ανακοίνωση του νέου κόμματος, δίνοντας στη δημοσιότητα το «μανιφέστο» των θέσεων που θα πρεσβεύει.
Το μανιφέστο του Ινστιτούτου Τσίπρα, περιγράφει ως «κρίσιμη πολιτική αναγκαιότητα» την σύγκλιση των τριών ρευμάτων της Αριστεράς του 20ού αιώνα, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας, όπως τονίζεται, δίνοντας ιδεολογικό πρόσημο, αλλά και θεωρητικό περιεχόμενο στο rebranding του πρώην Πρωθυπουργού».
Με τη διαπίστωση πως «η διάκριση Αριστεράς-Δεξιάς όχι μόνο δεν είναι ξεπερασμένη όπως διατείνονται ορισμένοι, στρώνοντας ουσιαστικά το δρόμο για την άκρα δεξιά, αλλά είναι πιο επίκαιρη από ποτέ», οι συντάκτες του κειμένου με επικεφαλής τον Γιώργο Σιακαντάρη, επιχειρούν το άλμα προς τα μπρος για την συμπαράταξη των προοδευτικών δυνάμεων, σε μια προσπάθεια να υπερβούν τους υπάρχοντες σχηματισμούς με μια νέα κομματική οντότητα, με πρώτο εμπόδιο το ΠΑΣΟΚ.
Σε ανάρτησή του ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρει:
«Δίνουμε σήμερα στην δημοσιότητα το κείμενο που ετοίμασε η Ομάδα Εργασίας του ΙΝΑΤ για τη συμπαράταξη των τριών βασικών ρευμάτων της σύγχρονης αριστεράς. Της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.
Οι προκλήσεις και οι δυσκολίες που είχαν να αντιμετωπίσουν τα μέλη της επιτροπής που συγκροτήσαμε στο ΙΝΑΤ με επικεφαλής τον Γ.Σιακαντάρη ήταν πολλές. Η επεξεργασία των θέσεων που επετεύχθη μέσα από έναν ενδελεχή και ουσιαστικό διάλογο, από τα τέλη Ιανουαρίου έως και σήμερα, οδήγησε σε ένα κείμενο που από την αρχή έως το τέλος του επιδιώκει την σύνθεση.
Κεντρική μας επιδίωξη μέσα από αυτό το κείμενο, ήταν και παραμένει, η συλλογική ανανέωση του πολιτικού λόγου και η διαμόρφωση ενός συνεκτικού πλαισίου αρχών και κατευθύνσεων, που θα προασπίζεται όσα μας ανήκουν από κοινού, συγκροτώντας μια πειστική εναλλακτική στην κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς. Μια νέα αξιακή αφετηρία με διάρκεια και προοπτική.
Ευχαριστώ όλους όσους συνέβαλαν στην προσπάθεια αυτή τον Συντονιστή Γιώργο Σιακαντάρη, δρ. κοινωνιολογίας- Συγγραφέα και τα μέλη:
Νίκο Αλατά, Διεθνολόγος Πολιτικός Επιστήμονας
Πολυμέρη Βόγλη, Καθηγητής Κοινωνικής Ιστορίας Παν. Θεσσαλίας
Δώρα Κοτσακά, Πολιτική Επιστήμονας, Αναπληρώτρια Συντονίστρια ΙΝΑΤ
Φανή Κουντούρη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πολιτικής Επικοινωνίας Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Νίκο Μαραντζίδη, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Παν. Μακεδονίας
Ιωάννα Ναούμ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Συγκριτικής Γραμματολογίας ΑΠΘ
Νίκο Ράπτη, Επιχειρηματίας, εκπαιδευτικός
Φωτεινή Σιάνου, Συνδικαλίστρια -Φεμινίστρια, Πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής Γυναικών της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων
Άρη Στυλιανού Καθηγητή Πολιτικής Φιλοσοφίας ΑΠΘ
Βασίλη Τσαουσίδη, Καθηγητή στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του ΔΠΘ
Θόδωρο Τσέκο, Ομότιμο Καθηγητή Δημόσιας Διοίκησης Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
Λάμπρο Φλιτούρη, Αναπληρωτή Καθηγητή Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Παν. Ιωαννίνων
Όπως διατείνεται το «Μανιφέστο» του Ινστιτούτου Τσίπρα, «τίποτα δεν είναι όπως πριν», αλλά αντίθετα η τρέχουσα συγκυρία κ περιγράφεται ως «η εποχή της μεγάλης ανατροπής», αλλα και ως κατάλληλη «ώρα της σύγκλισης των τριών ρευμάτων της Αριστεράς». Η αναγκαιότητα μιας τέτοιας προσέγγισης πηγάζει, κατά το Ινστιτούτο Τσίπρα, από το γεγονός ότι «οι βεβαιότητες των μεταπολεμικών κοινωνιών καταρρέουν», ενώ «οι ανισότητες βαθαίνουν και διευρύνονται, η κλιματική κρίση επεκτείνεται σε όλες τις γωνιές της γης, οι δυσοίωνες γεωπολιτικές εξελίξεις συντείνουν στην κατάρρευση του Διεθνούς Δικαίου, η ψηφιακότητα αλλάζει όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας μας και οι αλόγιστες χρήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης συχνά έρχονται σε αντίθεση με τις μεταπολεμικές δημοκρατικές κατακτήσεις».«Μέσα σ’ όλα αυτά η πολιτική και οι ιδέες έχουν πάψει να εμπνέουν» σύμφωνα με το «Μανιφέστο», το οποίο επιχειρεί να κινηθεί «πέρα από τα παλιά διλήμματα». Απεναντίας, «σήμερα, η πρόκληση δεν είναι η επιλογή ανάμεσα στη σταδιακή αλλαγή και τη ρήξη, αλλά η σύνθεσή τους σε μια νέα πολιτική στρατηγική». Στην κατεύθυνση αυτή, «οι σύγχρονες συνθήκες απαιτούν μεταρρυθμίσεις προς όφελος των πολλών, αλλαγές με βάθος και διάρκεια, που να ανοίγουν δρόμους για ουσιαστικούς κοινωνικούς μετασχηματισμούς, καθώς και ρήξεις όπου οι δομές εξουσίας αναπαράγουν ανισότητες και αδιέξοδα». «Γιατί για την σύγχρονη Αριστερά η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού αλλά η διεύρυνση των ορίων του εφικτού», οπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται, την στιγμή που «η σοσιαλδημοκρατία οφείλει να απομακρυνθεί από τις λογικές διαχείρισης και να συναντηθεί με το πνεύμα του ριζοσπαστισμού στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων και της διαφθοράς», κατά το Ινστιτούτο Τσίπρα
Όσο για τη «ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά», αυτή οφείλει «να επεξεργαστεί ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη θεσμική ανασύνταξη της χώρας», ενώ η πολιτική οικολογία προτείνεται «να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης που θα συνδυάζει βιωσιμότητα, ενεργειακή ασφάλεια και κοινωνική δικαιοσύνη».
Protothema.gr
