Παρέμβαση επί του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ κάνει ο Περιφερειακός Σύμβουλος της Περιφερειακής Ενότητας Θήρας, Γιώργος Χάλαρης.
Προκρίνοντας ότι ως δεδομένο το ότι η κυβέρνηση αγνοεί τις αποφάσεις των τοπικών κοινωνιών των νησιών, ο κ. Χάλαρης τονίζει, φέρνοντας ως απτά παραδείγματα τη Νάξο και την Άνδρο, ότι “αυτή τη φορά δεν αρκούν ούτε οι υποσχέσεις ούτε τα ψηφίσματα. Χρειάζονται πράξεις”.
Αναλυτικά η τοποθέτηση
Η εν δυνάμη τοποθέτηση των ανεμογεννητριών σε Άνδρο και Νάξο αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά, μια κυβέρνηση η οποία δεν ακούει τις νησιωτικές κοινωνίες. Οι δε δηλώσεις και διαβεβαιώσεις των αξιωματούχων της έρχονται σε αντίφαση με τις αποφάσεις που εν τέλη λαμβάνονται φτάνοντας στο σημείο του εμπαιγμού.
Την 1η Αυγούστου, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης δεσμεύτηκε δημόσια στην Άνδρο ότι το νησί θα εξαιρεθεί από την τοποθέτηση ανεμογεννητριών. Το ΦΕΚ που ακολούθησε όμως δεν περιλαμβάνει καμία τέτοια εξαίρεση.
Τελικά, ποια αξία έχουν οι κυβερνητικές δεσμεύσεις όταν δεν αποτυπώνονται στα ίδια τα κυβερνητικά ΦΕΚ;
Στο Περιφερειακό Συμβούλιο Νοτίου Αιγαίου η περιφερειακή μας ομάδα με επικεφαλής τον Νικηφόρο Παπανικόλα, ψηφίσαμε υπέρ της ξεκάθαρης θέσης για την προστασία όλων των νησιών μας από την εγκατάσταση ανεμογεννητριών, λέγοντας ξεκάθαρα «καμία ανεμογεννήτρια πάνω σε νησί της Περιφέρειας μας».
Όμως μια απόφαση δεν αρκεί να ψηφίζεται. Πρέπει και να διεκδικείται.
Η διοίκηση της Περιφέρειας και ο Περιφερειάρχης έχουν την ευθύνη να μετατρέψουν την απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου σε πραγματική πολιτική πίεση προς την κυβέρνηση. Δεν μπορεί οι αποφάσεις των νησιών να μένουν στα πρακτικά, την ώρα που η Αθήνα αποφασίζει ερήμην τους.
Όχι άλλα ψέματα στα νησιά μας. Η κυβέρνηση οφείλει να καταλάβει ότι το Αιγαίο δεν είναι μόνο για διακοπές των λίγων. Είναι ο τόπος που ζουν οι νησιώτες οι οποίοι έχουν δηλώσει ξεκάθαρα την άποψη τους, με αποφάσεις στο Περιφερειακό Συμβούλιο και στα κατά τόπους
Δημοτικά Συμβούλια.
Άνδρος και Νάξος δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν να ακουστεί η φωνή τους.
Και αυτή τη φορά δεν αρκούν ούτε οι υποσχέσεις ούτε τα ψηφίσματα. Χρειάζονται πράξεις.
