Ανακοίνωση για τις εξαγγελίες τις κυβέρνησης για τον "κουμπαρά της νέας γενιάς" εξέδωσε ο τομεάρχης Νησιωτικής Πολιτικής και μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής, Γιάννης Πολυχρονάκος.
Η ανακοίνωση:
«Ανάμεσα στις εξαγγελίες του κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ ήταν και ο περίφημος "κουμπαράς για τη νέα γενιά". Ένας τραπεζικός λογαριασμός για παιδιά έως δύο ετών, κλειστός μέχρι την ενηλικίωσή τους, στον οποίον οι γονείς θα καταθέτουν ένα ποσό και το κράτος θα εισφέρει ανάλογο.
Το ερώτημα που δεν τέθηκε ποτέ από το βήμα της ΔΕΘ είναι απλό. Πόσοι γονείς μπορούν σήμερα να αποταμιεύουν, με την ακρίβεια και το κόστος ζωής να έχουν καταπιεί ολόκληρον τον οικογενειακό προϋπολογισμό; Στα νησιά μας το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο σκληρό, γιατί εδώ κάθε προϊόν, κάθε μετακίνηση και κάθε υπηρεσία κοστίζει περισσότερο.
Ήρθαν στη συνέχεια οι υπουργοί του και μας εξήγησαν τι ακριβώς είναι αυτός ο κουμπαράς. Ένα επενδυτικό προϊόν.
-Τα ποσά του λογαριασμού θα επενδύονται υποχρεωτικά σε αμοιβαία κεφάλαια, μετοχές, εταιρικά ομόλογα της οργανωμένης αγοράς ή κρατικά ομόλογα.
- Οι επενδύσεις θα γίνονται μόνο μέσω οργανωμένων αγορών της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
-Τα επενδυτικά προϊόντα θα ποικίλλουν ως προς το ρίσκο της απόδοσης, με τον γονέα να καλείται να διαλέξει.
-Ο λογαριασμός θα προσφέρεται από τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες ή Επιχειρήσεις Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών.
Με απλά λόγια, το μέλλον ενός παιδιού θα κρέμεται από την πορεία των αγορών και από το ρίσκο που θα αντέξει η οικογένειά του. Και όποιος δεν έχει να βάλει τίποτα μέσα, δεν πρόκειται να πάρει και τίποτα. Ένα μέτρο που παρουσιάστηκε ως στήριξη της νέας γενιάς καταλήγει προϊόν βιτρίνας για τα ίδια πάντα ιδρύματα.
Στο ΠΑΣΟΚ πιστεύουμε ότι η νέα γενιά δεν στηρίζεται με χρηματιστηριακά προϊόντα, αλλά με αξιοπρεπείς μισθούς, με προσιτή στέγη, με δημόσια υγεία και παιδεία και με πραγματική αντιμετώπιση της ακρίβειας.
Σε πόσους γονείς άραγε από τη Νάξο, την Πάρο, την Αμοργό ή τη Δονούσα περισσεύουν χρήματα για να παίξουν σε αμοιβαία κεφάλαια το μέλλον του παιδιού τους; »