Οι νοσοκομειακές κλίνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζουν να μειώνονται, επιβεβαιώνοντας μια τάση που καταγράφεται εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία. Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία της Eurostat, το 2024 η ΕΕ διέθετε 507 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους, έναντι 511 το 2023 και 582 το 2009.
Η τάση αυτή δεν αποτυπώνει μόνο περικοπές ή μεταβολές στη δυναμικότητα των συστημάτων υγείας. Συνδέεται και με την αλλαγή του τρόπου παροχής φροντίδας: πολλές ιατρικές πράξεις απαιτούν πλέον μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, ενώ άλλες μεταφέρονται σε εξωνοσοκομειακές δομές ή σε ημερήσια φροντίδα, χάρη στις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις.
Πού καταγράφονται οι περισσότερες κλίνες
Η εικόνα, πάντως, διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα. Την υψηλότερη αναλογία νοσοκομειακών κλινών σε σχέση με τον πληθυσμό της είχε το 2024 η Βουλγαρία, με 870 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους. Ακολουθούν η Γερμανία (759), η Ρουμανία (731), η Αυστρία (655) και η Τσεχία (639).
Στον αντίποδα, έξι χώρες της ΕΕ είχαν λιγότερες από 300 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους: η Σουηδία (187), η Ολλανδία (221), η Δανία (226), η Φινλανδία (248), η Ισπανία (283) και η Ιρλανδία (293).
Η θέση της Ελλάδας
Η Ελλάδα δεν βρίσκεται στις χώρες με τα χαμηλότερα επίπεδα νοσοκομειακών κλινών, αλλά κινείται κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Συγκεκριμένα, κατέγραψε λίγο πάνω από τις 400 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους (423), όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ανήλθε σε 507. Αυτό την τοποθετεί χαμηλότερα από χώρες όπως η Βουλγαρία, η Γερμανία, η Ρουμανία και η Αυστρία, αλλά υψηλότερα από χώρες όπως η Ισπανία, η Δανία, η Ολλανδία και η Σουηδία.
Η πιο έντονη ελληνική ιδιαιτερότητα, όμως, δεν αφορά τις νοσοκομειακές κλίνες γενικά. Αφορά τη μακροχρόνια φροντίδα.
Στις κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας σε γηροκομεία και άλλες μονάδες φιλοξενίας, η Ελλάδα καταγράφει τη χαμηλότερη αναλογία στην ΕΕ: μόλις 20 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους. Ακολουθούν η Βουλγαρία (26) και η Πορτογαλία (94).
Η απόσταση από τις χώρες της βόρειας και δυτικής Ευρώπης είναι μεγάλη. Στην κορυφή βρίσκονται η Ολλανδία με 1.390 κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας ανά 100.000 κατοίκους, η Σουηδία (1.298) και το Βέλγιο (1.249).
Τι δείχνει το χάσμα στη μακροχρόνια φροντίδα
Τα στοιχεία αυτά είναι ιδιαίτερα σημαντικά για χώρες με γηράσκοντα πληθυσμό, όπως η Ελλάδα. Οι κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας δεν αφορούν την οξεία νοσηλεία σε νοσοκομείο, αλλά τη φροντίδα ανθρώπων που χρειάζονται παρατεταμένη υποστήριξη, συχνά λόγω ηλικίας, χρόνιας νόσου, αναπηρίας ή απώλειας αυτονομίας.
Ο πολύ χαμηλός δείκτης της Ελλάδας δεν σημαίνει από μόνος του ότι δεν υπάρχουν ανάγκες. Αντίθετα, αναδεικνύει ένα διαφορετικό μοντέλο φροντίδας, στο οποίο μεγάλο μέρος της υποστήριξης ηλικιωμένων και χρονίως πασχόντων παραμένει στην οικογένεια, στην άτυπη φροντίδα ή σε άλλες δομές εκτός του πλαισίου που καταγράφει η Eurostat.
πηγή: ygeiamou
