Μετά από 41 χρόνια από τον Ιούλιο του ’74 με το πραξικόπημα της Κύπρου και την οριστική κατάρρευση της χούντας των συνταγματαρχών, με την επάνοδο στη χώρα του Κωνσταντίνου Καραμανλή και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η Ελλάδα ξεκινά την μεταπολιτευτική της πορεία φτάνοντας να γιορτάζει την επέτειο αυτή εν μέσω πραξικοπηματικών λογικών των δανειστών της.
Με την 41η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας και υπό τον καινοφανή τίτλο της νέας μεταπολίτευσης, η Ελλάδα δια μέσου της απόφασης των πολιτών της, έθεσε στο περιθώριο το παλαιοκομματικό σύστημα που κυβέρνησε την χώρα επί 40 χρόνια, με την επιθυμία μετάβασης σε μία νέα πολιτική νοοτροπία.
Μία νοοτροπία όπως την εξέφρασε η πρώτη αριστερή κυβέρνηση στη χώρα, με τις μνημονιακές υποχωρήσεις της από τη μία και τις κομματικές αποσχίσεις από την άλλη, να δημιουργούν έναν προβληματισμό στη λαϊκή δυναμική, που ναι μεν υποστήριξε τις πρωθυπουργικές πρωτοβουλίες, με τις οποίες όμως διχογνωμεί, καθώς αντιπαρατίθενται οι εκφραζόμενες αντιρρήσεις της μνημονιακής υπερψήφισης.
Παράλληλα, έντονα προκαλεί η «συμπόρευση» που επιχειρεί να υποβάλλει ως πρακτική το πολυετές πολιτικό κατεστημένο, που από την λαϊκή απαξίωση επιθυμεί να διατηρηθεί στο πολιτικό προσκήνιο ως ρυθμιστής των εξελίξεων, καλλιεργώντας ένας σκηνικό σύγχυσης, καθώς θέλουν να αποφύγουν την συνθετική σκέψη που έχει αρχίσει να αναπτύσσεται στους πολίτες, οι οποίοι υποψιασμένοι πλέον έχουν κατανοήσει, μετά από την τελευταία εξοντωτική πενταετία, πως η πραγματικότητα της πολιτικής βρίσκεται πίσω από τις φαινομενικές πράξεις.
Πρόσχημα της κάθε πλευράς «η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής», που διαλαλείται ως το απόλυτο ζητούμενο, έναντι όμως διχαστικών λειτουργιών που από τα ίδια κέντρα καλλιεργήθηκαν και συνεχίζουν μεθοδικά να καλλιεργούνται, κάνοντας χρήση των εσωκομματικών αντιδράσεων της κυβερνώσας παράταξης, επαναφέροντας στο προσκήνιο, δια μέσου πλαγίων οδών, με την παλιά γνωστή προβοκατόρικη τακτική ακόμα και τις μνήμες της αποστασίας των Ιουλιανών του ’65.
Τα λάθη, οι αργοπορία αποφάσεων και ενεργειών, οι πολιτικές αντιθέσεις, οι διαφοροποιήσεις ως προς τις πολιτικές επιλογές και οι ακολουθούμενες τακτικές και των δυο πλευρών των στελεχών του κυβερνητικού κόμματος, μεγεθύνουν την αβεβαιότητα που έχει προκληθεί στους πολίτες.
Εν μέσω μιας εσωκομματικής διάσπασης και μιας αντιπολιτευτικής εκμετάλλευσης, εορτάστηκε η επέτειος της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, με την Προεδρική παράθεση γεύματος στους αρχηγούς των κομμάτων από τη μία και την Κοινοβουλευτική απότιση φόρου τιμής από την άλλη, τρόποι που ενίσχυσαν την βαριά ιστορική κληρονομιά του Ιουλίου.
Απαξιωτική απουσία
Εξ αφορμής της 41ης επετείου της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος παράθεσε γεύμα στους πολιτικούς αρχηγούς των κοινοβουλευτικών κομμάτων, ενώ εκδήλωση διοργάνωσε η πρόεδρος της βουλής στο προαύλιο του κοινοβουλίου.
Στο γεύμα παρακάθησαν o πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης, ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος, η πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κα Φώφη Γεννηματά και εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, λόγω απουσίας του γενικού γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής Δημήτρη Κουτσούμπα στη Σύρο, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος, Αθανάσιος Παφίλης.
Στην εκδήλωση της προέδρου της Βουλής, Ζωής Κωνσταντοπούλου, προσκεκλημένοι ομιλητές ήταν ο αγωνιστής, Μανώλης Γλέζος, ο πρόεδρος του συλλόγου φυλακισθέντων και εξορισθέντων αντιστασιακών, Κώστας Μανταίος, η αγωνίστρια του Πολυτεχνείου και πανεπιστημιακός, Πέπη Ρηγοπούλου και ο πρώην βουλευτής του ΚΚΕ, Σπύρος Χαλβατζής, με συντονιστή της συζήτησης τον καθηγητή φιλοσοφίας, Κώστα Δουζίνα.
Για την πραγματοποίηση της σχετικής εκδήλωσης είχε προβεί σε ανακοίνωση η κ. Κωνσταντοπούλου από το βήμα της Βουλής, αναφέροντας πως «Ως Πρόεδρος της Βουλής θεωρώ χρέος ιστορικό της Βουλής, αυτή η επέτειος να τιμάται και να μην παρασιωπάται υπό το πρόσχημα της εξοικονόμησης που επινοήθηκε τα τελευταία χρόνια επί μνημονίων».
Το χαρακτηριστικό αυτής της απότισης τιμής στην ιστορικότητα της ημέρας ήταν η απαξίωση που επέδειξαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι πολιτικοί αρχηγοί στην εκδήλωση της Προέδρου της Βουλής, γεγονός που μόνο ως αθώα σύμπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, καθώς όπως αποδείχθηκε υπήρξε συμφωνημένη απουσία από την εκδήλωση, με την απόφαση να λαμβάνεται κατά την διάρκεια του γεύματος στο Προεδρικό Μέγαρο.
Πρόκειται για ενέργεια, μέσω της οποίας επιχειρήθηκε η απαξίωση ενός θεσμικού προσώπου, όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία φάνηκε να ενοχλεί ιδιαιτέρως τις ηγεσίες των κομμάτων.
Σε κάθε περίπτωση, μακράν της μονόπλευρης υποστήριξης της μίας ή της άλλης πλευράς, τα γεγονός αυτό αποτελεί σαφή απόδειξη των πολιτικών ρηγματώσεων που τελικά βαθαίνουν αντί να αμβλύνονται.
