Τον τελευταία καιρό επανέρχεται όλο και πιο συχνά στον δημόσιο διάλογο, η συζήτηση σχετικά με τα προβλήματα που δημιουργούνται από τα αδέσποτα ζώα. Συμπολίτες μας - φιλόζωοι και μη- εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την ανυπόφορη -από τις ακαθαρσίες και τη δυσωδία- κατάσταση η οποία επικρατεί σε πολλές γειτονιές του νησιού, για την οποία βέβαια, οι τελευταίοι που έχουν ευθύνη είναι τα ίδια τα ζώα. Με αφορμή αυτό το ζήτημα, η "Κοινή Γνώμη" μίλησε με τον κτηνίατρο Μανώλη Βορρίση, ο οποίος εδώ και πολλά χρόνια, εργάζεται ακατάπαυστα για την ευζωία των αδέσποτων γατιών του νησιού, δίνοντας καλαίσθητες, πρωτότυπες και αποτελεσματικές λύσεις.
Ας ξεκινήσουμε με έναν απολογισμό της δράσης σας και των γατοκαφενείων "Αυτήν τη στιγμή, κλείνουμε 6 χρόνια από όταν δημιουργήθηκε το πρώτο γατοκαφενείο, κάτω από το γκράφιτι του Πειγατή Λουκούμη ενώ ακολούθησαν τα υπόλοιπα στα Βαπόρια και σε διάφορα σημεία του νησιού. Αυτές οι δράσεις συνοδεύτηκαν με αναβάθμιση του περιβάλλοντος χώρου, με εντατικές στειρώσεις στα σημεία και τοποθέτηση ταΐστρας. Αυτό το σύστημα επεκτάθηκε σιγά σιγά με πολλές στειρώσεις γατιών. Τον πρώτο καιρό προσπαθούσαμε να δούμε πως λειτουργούν αυτά τα γατοκαφενεία γιατί ήταν κάτι πρωτόγνωρο ακόμα και για εμάς και δεν ξέραμε πως θα λειτουργήσει μέσα στο χρόνο. Τελικά, μέσα από την επιτυχία κάποιων γατοκαφενείων και την αποτυχία κάποιων άλλων, καταλάβαμε πλέον πάρα πολύ καλά τι χρειάζεται για να είναι αυτό το σχήμα πετυχημένο".
Ποιό είναι το μυστικό της επιτυχίας επομένως;
"Ακόμα κι αν εμείς βρίσκουμε χρηματοδότηση και δυνάμεις για να στειρώνουμε τις γάτες και να φτιάχνουμε ταΐστρες, το μυστικό της επιτυχίας παραμένει ο ανθρώπινος παράγοντας. Εφόσον δεν υπάρχουν υπάλληλοι για να το αναλάβουν όλο αυτό, πρέπει οι γείτονες να γίνουν μέρος της λύσης. Αν δεν κατανοήσουν ότι αυτό γίνεται φυσικά και για τα ζώα αλλά και για τους ίδιους, δεν υπάρχει περίπτωση να πετύχει. Πρέπει να βγουν έξω από την πόρτα τους και να βοηθήσουν τη γειτονιά τους".
Πρακτικά μιλώντας, ποιος είναι ο τρόπος για να λειτουργήσει το σύστημα του γατοκαφενείου;
"Την ευθύνη του ταΐσματος την αναλαμβάνουν αυτοί που θέλουν την ταίστρα, οι οποίοι συνήθως είναι οι άνθρωποι που ήδη ταΐζουν. Ο καθένας βέβαια μπορεί να βοηθήσει και σε άλλο επίπεδο. Δεν χρειάζεται να τα κάνει όλα ένας άνθρωπος. Μπορεί να υπάρχει μία συνεννόηση, κάποιος να αναλάβει το τάισμα, κάποιος άλλος να βοηθάει στη συντήρηση της ταΐστρας ή στην καθαριότητα . Το ζητούμενο αυτό είναι άλλωστε. Η συνεργασία για ένα όμορφο αποτέλεσμα. Η ταΐστρα είναι καθημερινή ενασχόληση. Τα ζώα τρώνε κάθε μέρα, λερώνουν κάθε μέρα, οπότε αν δεν καθαρίζεται σε τακτικά χρονικά διαστήματα και με συνέπεια που είναι η λέξη- κλειδί, τότε δεν πρόκειται να λειτουργήσει. Σε αυτήν την περίπτωση κι εμείς θα αφαιρέσουμε την ταΐστρα διότι αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι η διαφορά προς το καλύτερο και όχι να δημιουργήσουμε μία ακόμη εστία μόλυνσης και ρύπανσης".
Πόσα γατοκαφενεία υπάρχουν αυτήν τη στιγμή στο νησί;
"Αυτήν τη στιγμή έχουμε ένα γατοκαφενείο πίσω από τη Στέγη Ανηλίκων και τα γατοκαφενεία στα Βαπόρια, των οποίων οι ταΐστρες δεν βρίσκονται πάντα σε καλή κατάσταση, διότι δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ όσο θα ήθελα. Συντηρώ τα παρτέρια αλλά χρειάζεται κι ένας άνθρωπος να φροντίζει την ταΐστρα, αλλιώς θα απομακρυνθεί. Η ταΐστρα είναι κομβικό σημείο του γατοκαφενείου. Αν δεν συντηρείται καλά, τότε έχουμε το αντίθετο αποτέλεσμα γιατί δημιουργείται τελικά μία εστία μόλυνσης. Δυστυχώς ελάχιστοι άνθρωποι στα Βαπόρια, παρόλο που εχει τόσους κατοίκους εκεί, ενδιαφέρονται να κάνουν τη τη διαφορά. Δεν παραπονιέμαι, αναφέρω απλώς τα δεδομένα. Το Κίνι, στο οποίο έχουμε πλέον 5 ταΐστρες είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα προσπάθειας και εθελοντισμού κυρίως λόγω της συνεισφοράς και της τοπικής οργάνωσης Syros Cats, η οποία έχει κάνει πολύ καλή δουλειά με στειρώσεις και υιοθεσίες. Ήταν εμφανές από το ξεκίνημα και επιβεβαιώθηκε τελικά ότι η αρχή και το τέλος αυτής της ιστορίας είναι ο άνθρωπος".
Συχνά ακούμε συμπολίτες μας να παραπονιούνται για τις ακαθαρσίες των ζώων. Η δική σου επινόηση της "τουαλέτας για γάτες" , πώς θα μπορούσε να δώσει λύση στο πρόβλημα;
"Οι 'τουαλέτες' λειτουργούν πολύ καλά όταν καθαρίζονται τακτικά. Αν και πολλά σπίτια στο νησί αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τις ακαθαρσίες, δεν βλέπω διάθεση από τους κατοίκους να αναλάβουν δράση. Είναι γεγονός ότι αν καθαρίζεις τα σημεία που πηγαίνουν οι γάτες, θα συνεχίσουν να πηγαίνουν εκεί. Αν αφήνεις τα σημεία να 'μπουκώνουν' όμως, οι γάτες θα επιλέξουν άλλο μέρος κι έτσι θα γεμίζει η γειτονιά ακαθαρσίες. Στη φύση κανένα ελεύθερο ζώο δεν ζει με τις ακαθαρσίες του. Αν λοιπόν, ο κόσμος καθάριζε τακτικά στη γειτονιά του ένα κατάλληλο σημείο που ξέρει ότι προτιμούν οι γάτες, τότε οι γάτες θα συνέχιζαν να πηγαίνουν εκεί και θα περιοριζόταν το πρόβλημα".
Τα γατοκαφενεία έχουν λετουργήσει διαφημιστικά για το νησί τα τελευταία χρόνια, με αρκετούς από τους επισκέπτες να τα αναζητούν και να φωτογραφίζονται μπροστά τους. Δεν είναι ένας καλός λόγος αυτός για να βοηθήσουν όλοι - κάτοικοι και φορείς- για τη συντήρηση και την επέκτασή τους;
"Νομίζω ότι τα γατοκαφενεία έχουν ακουστεί πανελλαδικώς. Τα πράγματα όμως σίγουρα δεν είναι τόσο ιδανικά όσο νομίζει ο κόσμος. Μετά από λίγο καιρό συνειδητοποιήσαμε τις δυσκολίες του εγχειρήματος και τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Τώρα που υπάρχει ωριμότητα, ξέρουμε ότι ο καθένας πρέπει να δράσει διαφορετικά. Σίγουρα χρειάζονται χέρια, εθελοντές, χρήματα και σίγουρα χρειάζεται ο καθένας να κάνει αυτό που μπορεί γιατί δεν υπάρχουν ρομπότ από πίσω που να διαχειρίζονται όλη αυτήν την προσπάθεια. Τίποτα δεν γίνεται τσάμπα και χωρίς κόπο και δυστυχώς, οι πόροι και οι δυνάμεις είναι ελάχιστοι. Μιλώντας με νούμερα, το έργο που παράγουμε αξίζει γύρω στις 40 - 50 χιλιάδες ευρώ το χρόνο και αυτήν τη στιγμή, η μόνη εξασφαλισμένη χρηματοδότηση που έχουμε είναι γύρω στις 15 χιλιάδες ευρώ. Είμαστε μόνιμα με αρνητικό ισολογισμό και πολύ εύκολα μπορεί κάποια στιγμή σύντομα να κλείσουμε. Εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να πληρώνουμε υπαλλήλους. Αν ήθελε ο Δήμος, θα μπορούσαμε να του δείξουμε πώς λειτουργεί και να το αναλάβει, αλλά και πάλι δεν ξέρω κατά πόσο θα είχε αυτό νόημα. Νομίζω ότι πιο όμορφο, πιο οικονομικό και πιο εφικτό είναι αυτή η προσπάθεια να υποστηρίζεται κυρίως από τους πολίτες".
Πόσα συνολικά ζώα έχουν στειρωθεί από εσένα όλα αυτά τα χρόνια δράσης;
"Συνολικά, όλα τα χρόνια που ασχολούμαστε με το ζήτημα, έχουμε στειρώσει περισσότερες από 4.000 γάτες, ένας αριθμός που μεταφράζεται σε χιλιάδες γέννες και δεκάδες χιλιάδες επιπλέον αδέσποτα γατιά. Πλέον, εκεί που η Σύρος δεν είχε στειρωμένες γάτες τώρα πλέον βλέπεις να κυκλοφορούν πολλές. Η Σύρος είναι βέβαια δύσκολο νησί. Έχει πάρα πολλές γάτες και είναι πολύ απλωμένο πληθυσμιακά, επομένως με 2-3 χρόνια δράσης, χωρίς οικονομικούς πόρους και χωρίς ανθρώπους- θα γίνει κάποιο έργο, δεν μπορεί να γίνει όμως μεγάλο έργο".
