Μην αφήνουμε τίποτα στην…. Τύχη

  • Δευτέρα, 15 Απριλίου, 2019 - 06:21
  • /   Eνημέρωση: 15 Απρ. 2019 - 15:00
  • /   Συντάκτης: Σταύρος Μαυράκης

Όλοι οι άγιοι ήταν μαζί με τους αθλητές που προπονούνται στο γήπεδο της Άνω Σύρου, αφού από καθαρή τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα ή τον τραυματισμό παιδιών που εκείνη την ώρα ήταν εντός αγωνιστικού χώρου. Από καθαρή τύχη δύο φορές στο συγκεκριμένο γήπεδο ότι έγινε, έγινε την ώρα που όλοι είχαν φύγει. Ένα τεράστιος βράχος αποκολλήθηκε από το βουνό πλάγια του γηπέδου και βρέθηκε εντός αγωνιστικού χώρου. Φυσικά και ήταν φυσικό φαινόμενο. Φυσικά και η ευθύνη δεν μπορεί να αποδοθεί σε κάποιον συγκεκριμένα. Ευθύνη όμως έχουν ΟΛΟΙ όσοι εμπλέκονται με το κομμάτι του αθλητισμού κι όχι μόνο που όταν πριν από μερικά χρόνια συνέβη κάτι αντίστοιχο – βέβαια τότε δεν ήταν τεράστιοι βράχοι αλλά μικρές πέτρες – και αδιαφόρησαν. Τότε είχε διατυπωθεί πως μπορεί να έγινε μετά κι από ανθρώπινη παρέμβαση. Πως κάποιοι – δεν αποδείχθηκε ποτέ – προσπάθησαν να προκαλέσουν πρόβλημα στο συγκεκριμένο γήπεδο. Κι όπως ήταν φυσικό ότι έγινε ξεχάστηκε γρήγορα. Η φύση βέβαια ΠΟΤΕ δεν ξεχνά. Επιστρέφει και μερικές φορές με καταστροφικές συνέπειες. Έπρεπε και πρέπει στο συγκεκριμένο χώρο να γίνουν όλα όσα χρειάζονται ώστε να γίνει ένας ασφαλές χώρος. Μην το αφήσουμε κι αυτό στην τύχη τους. Εντάξει το γήπεδο έκλεισε δεν μπορούσε βέβαια και να μην κλείσει. Όμως ακόμη και να επισκευαστούν όλα όσα καταστράφηκαν κανένα παιδί δεν πρέπει να μπει στο γήπεδο όταν δεν υπάρχει η διαβεβαίωση ότι έχουν παρθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα και πως κανένας δεν… κινδυνεύει. Το γήπεδο της Άνω Σύρου που όπως αποδεικνύεται κατασκευάστηκε χωρίς να έχουν προβλεφθεί τα πάντα ή ίσως ακόμη και οι μελέτες που –αν – έγιναν να ήταν ελλιπείς. Πρόβλημα υπάρχει και στην κάτω γωνία του γηπέδου που κι εκεί υπάρχει μία μικρή καθίζηση η οποία περνά κι αυτή απαρατήρητη και τίποτα μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει.

Βέβαια το υποχρεωτικό κλείσιμο του γηπέδου της Άνω Σύρου έφερε για μία ακόμη φορά στο προσκήνιο το πρόβλημα που υπάρχει στις αθλητικές εγκαταστάσεις. Ναι υπάρχει γραφειοκρατία. Ναι το Ελληνικό δημόσιο τρέχει με του ρυθμούς… χελώνας. Όμως δεν γίνεται σε άλλα μέρη της Ελλάδας να γίνονται έργα και βελτιώσεις σε αγωνιστικούς χώρους κι εδώ να συζητάμε πως υπάρχει γραφειοκρατία και καθυστερήσεις. Όταν υπήρχε συντονισμός και όσοι εμπλέκονται με το κομμάτι αυτό το έβλεπαν από την αρχή ζεστά κι όχι τον τελευταίο χρόνο – λόγω και των επερχόμενων εκλογών – σίγουρα δεν θα ήμαστε σε αυτήν την κατάσταση. Η πρωτεύουσα των Κυκλάδων έχει αναμφίβολα τις πιο γερασμένες και παρατημένες αθλητικές εγκαταστάσεις. Τώρα όσα βγαίνουν με τα έργα που ΘΑ γίνουν αυτές οι κινήσεις έπρεπε να έχουν ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια πριν. Δεν μιλάω μόνο για την τελευταία πενταετία αφού όλα τα προβλήματα έχουν ξεκινήσει πολύ πιο πίσω.

Το κολυμβητήριο είναι πλέον ως διακοσμητικό στοιχείο, αφού λειτουργεί μόνο λίγους μήνες τον χρόνο κι αυτό γιατί όταν συζητιόνταν η τηλεθέρμανση ώρες πριν ο τότε πρωθυπουργός της χώρας υπέγραφες τη διασύνδεση των νησιών με το Ηπειρωτικό δίκτυο. Τότε η απάντηση ήταν πως θα έχει γίνει η απόσβεση των χρημάτων. Μία τηλεθέρμανση που ΠΟΤΕ δεν δούλεψε ή ας το θέσουμε καλύτερα ΤΙΠΟΤΑ δεν πρόσφερε. Το κλειστό της Α’ αίθουσα στάζει εδώ και περίπου 10 χρόνια. Είναι δεδομένο πως κάθε χρόνος το πρόβλημα γίνεται όλο και μεγαλύτερο για να φτάσουμε στο σήμερα που όταν βρέχει το νερό περνά ατόφιο μέσα. Τα πάντα έχουν σαπίσει με αποτέλεσμα σήμερα ίσως κι αυτά τα 600 χιλιάδες ευρώ που αν προχωρήσουν όλες οι κινήσεις να έρθουν, φαντάζουν λίγα μπροστά στην κατεστραμμένη εικόνα του κλειστού. Το γήπεδο του Πάγου και της Βάρης που θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις, τώρα μετά από πολλά χρόνια έχουν ξεκινήσει και πάλι να απασχολούν. Για την Βάρη ακούγεται ακούγετε για 5Χ5 και ρωτάω εγώ τώρα γιατί; Μας χαλάει όπως είναι; Να γίνουν όλα όσα χρειάζονται για να γίνει λειτουργικό και να δοθεί πως χρήση. Το 5Χ5 ποιον θα ωφελήσει και ποιος θα το διαχειρίζεται; Μήπως θα δοθεί κι αυτό προς… ενοικίαση;