Η αποχώρησή της από την προεδρία του Δημοτικού Συμβουλίου Άνδρου αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες αλλαγές στη λειτουργία της Δημοτικής Αρχής τους τελευταίους μήνες.
Μετά από μία θητεία γεμάτη έντονες συνεδριάσεις, πολιτικές αντιπαραθέσεις και δύσκολες αποφάσεις, η Αθηνά Τσατσομοίρου συνεχίζει την πορεία της ως δημοτική σύμβουλος και εντεταλμένη, διατηρώντας ενεργό ρόλο στη διοίκηση του Δήμου.
Στη συνέντευξή της στην "Κοινή Γνώμη" μιλάει για την απόφαση να αποχωρήσει από την προεδρία, τις δυσκολίες που συνάντησε στην προσπάθειά της να εφαρμόσει τον κανονισμό λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου, αλλά και τις προσωπικές επιθέσεις που, όπως λέει, πολλές φορές ξεπέρασαν τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Παράλληλα, αναφέρεται στη συνεργασία της με τον δήμαρχο Θεοδόση Σουσούδη, στη σχέση της με την αντιπολίτευση, στα καθήκοντα που εξακολουθεί να ασκεί, αλλά και στη φιλοζωία, την οποία χαρακτηρίζει "προσφορά ψυχής" και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της.
Πως προέκυψε η απόφασή σας να αποχωρήσετε από τη θέση της προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου και να συνεχίσετε ως δημοτική σύμβουλος και εντεταλμένη;
"Η απόφαση για την αποχώρησή μου από τη θέση της προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου ήταν απόφαση του δημάρχου, με τον οποίο πορευόμαστε μαζί στα κοινά εδώ και είκοσι χρόνια. Τον εμπιστεύομαι, τον στηρίζω στις αποφάσεις του και, όπως όλοι όσοι συμμετέχουμε σε μια δημοτική παράταξη, έτσι κι εγώ ακολούθησα την επιλογή του. Συνεχίζω να υπηρετώ τον Δήμο ως δημοτική σύμβουλος και εντεταλμένη, με την ίδια διάθεση προσφοράς που είχα από την πρώτη ημέρα και με στόχο να συμβάλω από όποια θέση μου ζητηθεί".
Η θέση της προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου είναι ιδιαίτερα απαιτητική. Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια της θητείας σας;
"Ήταν πραγματικά μια ιδιαίτερα απαιτητική θέση. Από την πρώτη στιγμή προσπάθησα να εφαρμόζω με συνέπεια τον πρότυπο κανονισμό λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου και να διασφαλίζω ότι όλοι λειτουργούμε με τους ίδιους κανόνες. Αυτό, όμως, δεν ήταν πάντοτε αρεστό, κυρίως στην αντιπολίτευση. Δεν γνωρίζω αν αυτό συμβαίνει μόνο στην Άνδρο ή γενικότερα στην Ελλάδα, όμως πολλές φορές έχω την αίσθηση ότι ενώ όλοι γνωρίζουμε τους νόμους και τους κανονισμούς, θέλουμε να εφαρμόζονται στους άλλους και όχι στον εαυτό μας.
Θεωρώ επίσης ότι, με βάση τον ισχύοντα κανονισμό, στα Δημοτικά Συμβούλια δεν διεξάγεται πάντοτε ο ουσιαστικός διάλογος που θα ήθελαν πολλοί. Οι εισηγήσεις αποστέλλονται εγκαίρως και οι σύμβουλοι καλούνται να τοποθετηθούν μέσα σε συγκεκριμένο χρόνο. Αν αυτό το πλαίσιο πρέπει να αλλάξει, είναι θέμα του νομοθέτη. Ο ρόλος του προέδρου είναι να εφαρμόζει τον νόμο όπως ισχύει, χωρίς παρεκκλίσεις".
Υπήρξαν στιγμές που οι πολιτικές αντιπαραθέσεις ξεπέρασαν τα όρια και σας επηρέασαν προσωπικά;
"Βεβαίως. Υπήρξαν συνεδριάσεις όπου οι πολιτικές διαφωνίες μετατρέπονταν σε προσωπικές επιθέσεις, είτε προς τον δήμαρχο, είτε προς δημοτικούς συμβούλους της διοίκησης, είτε προς εμένα προσωπικά. Δεν μπορώ να πω ότι όλα αυτά με άφηναν ανεπηρέαστη. Όταν χαρακτηρίζεσαι "δικτάτορας" επειδή προσπαθείς να εφαρμόσεις έναν κανονισμό που δεν είναι δικός σου αλλά του Υπουργείου, όταν ακούς ότι "προσβάλλεις τον θεσμό που υπηρετείς" ή όταν, σε ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως οι ανεμογεννήτριες, σου λένε ότι "ξεπούλησες την Άνδρο στους επιχειρηματίες", είναι αδύνατον να μη σε αγγίξουν.
Δεν σας κρύβω ότι υπήρξαν φορές που, φεύγοντας από μια συνεδρίαση, έμπαινα στο αυτοκίνητό μου και δεν μπορούσα να βάλω μπροστά τη μηχανή. Χρειαζόμουν χρόνο για να ηρεμήσω πριν επιστρέψω στο σπίτι. Μέσα στην αίθουσα, όμως, προσπαθούσα πάντα να διατηρώ την ψυχραιμία που απαιτούσε ο θεσμικός μου ρόλος. Τη γυναικεία μου ευαισθησία την άφηνα για το σπίτι, όταν μοιραζόμουν όσα είχα ζήσει με τον σύζυγό μου ή τηλεφωνικά με τους δύο γιους μου, που δεν κατοικούν στην Άνδρο".
Σε δημόσιες τοποθετήσεις σας έχετε αναφερθεί σε στιγμές που αισθανθήκατε βαθιά προσβεβλημένη. Τι ήταν αυτό που σας πλήγωσε περισσότερο;
"Υπήρξαν στιγμές που αισθάνθηκα βαθιά προσβεβλημένη, τόσο ως άνθρωπος, όσο και ως πρόεδρος. Χαρακτηρισμοί όπως ότι "ξεπούλησα το νησί μου" ή ότι είμαι "άχρηστη" δεν είναι εύκολο να ξεχαστούν. Στην τελευταία συνεδρίαση που προήδρευσα, δημοτικός σύμβουλος που είχε χρησιμοποιήσει τέτοιες εκφράσεις είπε ότι δεν απευθύνονταν σε εμένα ως άνθρωπο, αλλά στην πρόεδρο.
Του απάντησα ότι, για μένα, ο άνθρωπος και ο θεσμός δεν διαχωρίζονται. Εκείνος μου είπε πως "έτσι είναι η πολιτική". Η δική μου απάντηση ήταν: "Εμένα τέτοια πολιτική δεν με εκφράζει και την αρνούμαι". Από την επόμενη κιόλας ημέρα εξακολουθώ να βρίσκομαι στο στόχαστρο ευτυχώς ελάχιστων ανθρώπων, κυρίως μέσα από μία συγκεκριμένη ιστοσελίδα, την οποία δεν παρακολουθώ, αλλά ενημερώνομαι για το περιεχόμενό της από τρίτους. Αυτό που πραγματικά δυσκολεύομαι να κατανοήσω είναι η αντίφαση.
Όσο ήμουν πρόεδρος δεχόμουν διαρκή κριτική για τον τρόπο που ασκούσα τα καθήκοντά μου, ενώ σήμερα κάποιοι από τους ίδιους με επικρίνουν επειδή, δεν είμαι πλέον πρόεδρος. Αυτό δείχνει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, το ζητούμενο δεν είναι η ουσία ή ο θεσμός, αλλά η άσκηση διαρκούς κριτικής, ανεξάρτητα από τα πραγματικά γεγονότα. Προσωπικά, επιλέγω να μην εγκλωβίζομαι σε αυτή τη λογική και να συνεχίζω να εργάζομαι με ηρεμία και προσήλωση για ότι θεωρώ χρήσιμο για τον τόπο μου".
Πως θα περιγράφατε τη συνεργασία σας με τον δήμαρχο Θεοδόση Σουσούδη και τη σχέση σας με την αντιπολίτευση;
"Με τον δήμαρχο, ευτυχώς, η συνεργασία μας υπήρξε πολύ καλή. Οι διαφωνίες ήταν ελάχιστες και όταν υπήρχαν αντιμετωπίζονταν με συζήτηση, με την αναζήτηση της γνώμης των υπηρεσιών και της νομικής υπηρεσίας του Δήμου και με κοινό στόχο τη σωστή απόφαση. Άλλοτε άλλαζα εγώ άποψη και άλλοτε εκείνος. Μετά από 20 χρόνια κοινής πορείας και προσωπικής γνωριμίας υπάρχει αμοιβαία εκτίμηση και εμπιστοσύνη.
Αντίθετα, παρά την προσπάθειά μου να είμαι αντικειμενική απέναντι στην αντιπολίτευση, ιδιαίτερα με τον επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας, Δημήτρη Λοτσάρη, η σχέση δεν ήταν εύκολη. Όταν δέχεσαι συνεχείς προσωπικές και αρκετές φορές εμμονικές επιθέσεις που θίγουν την αξιοπρέπειά σου, δεν είναι εύκολο να προσποιείσαι ότι δεν συνέβη τίποτα. Θυμάμαι ότι, μετά από ένα ιδιαίτερα δύσκολο Δημοτικό Συμβούλιο, με κάλεσε τηλεφωνικά για να μου ευχηθεί για τη γιορτή μου και ταυτόχρονα να μου εκφράσει παράπονο επειδή δεν του είχα ευχηθεί στη δική του. Του απάντησα με ειλικρίνεια ότι δεν μπορώ να υποκρίνομαι συναισθήματα που δεν νιώθω".
Ποιοι είναι οι στόχοι σας από εδώ και πέρα μέσα από τα καθήκοντα που συνεχίζετε να ασκείτε στον Δήμο;
"Σήμερα, συνεχίζω τα καθήκοντα που είχα και ως πρόεδρος, με εξαίρεση φυσικά τον συγκεκριμένο θεσμικό ρόλο. Από την αρχή της δημοτικής μας θητείας ασχολούμαι με τα μουσεία του Δήμου και εξακολουθώ να εργάζομαι για την ανακαίνιση και την αναβάθμισή τους. Παράλληλα, έχω αναλάβει σημαντικό μέρος των δημοσίων σχέσεων με τους πολίτες, ένα ιδιαίτερα απαιτητικό έργο, γιατί οι περισσότεροι προσέρχονται στον Δήμο για να ζητήσουν λύσεις σε προβλήματα και όχι για να εκφράσουν την ικανοποίησή τους. Αυτό απαιτεί καθημερινή παρουσία, υπομονή και συνεχή επικοινωνία με τον κόσμο".
Η φιλοζωία αποτελεί διαχρονικά ένα σημαντικό κομμάτι της δράσης σας. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η ενασχόληση;
"Η φιλοζωία για μένα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια αρμοδιότητα. Είναι προσφορά ψυχής. Αν και είμαι εντεταλμένη δημοτική σύμβουλος για τα αδέσποτα, η ενασχόλησή μου δεν είναι απλώς θεσμική, αλλά στάση ζωής. Αν οι ευθύνες μου είχαν τη μορφή ενός ανθρώπινου σώματος, θα έλεγα ότι οι ευθύνες μου στον Δήμο βρίσκονται στον εγκέφαλο, γιατί απαιτούν σκέψη, οργάνωση και αποφάσεις. Τα αδέσποτα, όμως, βρίσκονται στην καρδιά μου. Εκεί είναι η θέση τους και από εκεί αντλώ τη δύναμη να συνεχίζω αυτή την προσπάθεια. Η φροντίδα τους δεν είναι για μένα μια υποχρέωση που απορρέει από μια αρμοδιότητα, αλλά μια βαθιά προσωπική ανάγκη να προσφέρω σε πλάσματα που έχουν ανάγκη τη βοήθεια και την προστασία μας".
