Ποια πολιτική ηθική;

  • Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου, 2019 - 06:21

Από το ηθικό πλεονέκτημα της πρώτης φοράς στα κοινά στην χαβούζα της εξουσίας, ένα τσιγάρο δρόμος.

Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηρίσεις αυτό που συμβαίνει στον τόπο μου.

Έχουν αρχίσει να τρίζουν οι καρέκλες λέω εγώ.

Η τοξικότητα που αποπνέει η τοπική πολιτική δεν πρέπει να ξαφνιάζει κανένα.

Η ρητορική που αρθρώνεται βρίθει από διχαστικά χαρακτηριστικά.

Με απόλυτη υποκρισία εξακολουθούν να ασκούν διοίκηση, με προθύμους εξυπηρετητές γύρω.

Σε αυτή την φαρσοκωμωδία συναλλαγής μετέχουν διάφορα ρετάλια και κομπάρσοι γυρολόγοι.

Το έργο είναι ξαναπαιγμένο και η ιστορία αμείλικτη επαναλαμβάνεται ενίοτε ως τραγωδία και άλλοτε ως φάρσα.

Για πιο ηθικό πλεονέκτημα μιλάνε; Ο πολιτικός αυτοεξευτελισμός στην εκπνοή της θητείας δεν έχει παρόμοιο.

Στην κεντρική πολιτική σκηνή, διευθυντές δημόσιων φορέων με πλαστά πτυχία.

Αντιστοίχως στην τοπική πολιτική σκηνή, μιας και πλησιάζουν και οι αυτοδιοικητικές εκλογές, προτείνω στους επικεφαλής των συνδυασμών να ελέγξουν τα πτυχία και τα βιογραφικά των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων τους. Θα τολμούσα να προτείνω προς τους επίδοξους σωτήρες μας να δημοσιοποιήσουν τα πτυχία τους στο site των συνδυασμών, όχι για κανένα άλλο λόγο απλά επειδή εδώ στο Ελλαδιστάν ότι δηλώσεις είσαι. 

Πληροφορήθηκα ότι γόνος παλαιού μεγαλοεργολάβου που διαφεύγει των χρεών ντυμένος ως παπάς, περιλαμβάνεται σε ψηφοδέλτιο συνδυασμού και διατείνεται ότι είναι Αρχιτέκτων και περιφέρεται με ένα κατασκευασμένο βιογραφικό από τεχνικά γραφεία εις τεχνικά γραφεία, εξαπατώντας τους. Ελπίζω να τον αποπέμψουν σύντομα πριν εκτεθούν και οι ίδιοι.

Να λοιπόν ένας λόγος που θα μπορούσε η μικρή μας Σύρα να πρωτοτυπήσει και να συμβάλει σε αυτό που λέω ότι πρέπει να ενισχυθούν οι θεσμοί της Διαφάνειας και της Αξιοσύνης  που  καθημερινά απαξιώνονται και ευτελίζονται.

Όπως η χώρα έτσι και ο τόπος μας χρειάζεται αναπτυξιακή πολιτική, στοχευόμενη στην εξωστρέφεια και την προσέλκυση νέων επενδύσεων.

Δεν μπορεί να ορθοποδήσει με πελατειακή διαχείριση της εξουσίας με νέους διορισμένους παραταξιακούς στρατούς.

Χρειάζεται ένα νέο παραγωγικό μοντέλο ανασυγκρότησης, με καθετοποίηση της λύσης των προβλημάτων και έμφαση στην ανταγωνιστικότητα, την εξυπηρέτηση του πολίτη και τις πρωτογενείς υποδομές (δίκτυα ύδρευσης – αφαλατώσεις, δίκτυα αποχετεύσεως, καθορισμός ρεμάτων, εθνικό κτηματολόγιο, αντιπυρικά και αντιπλημμυρικά έργα, σύγχρονη πολεοδόμηση κ.α )

Πρέπει να θωρακιστεί και να διασφαλιστεί η αξιοκρατία ως επιστέγασμα των προσπαθειών των νέων αλλά και του κόπου των γονέων τους, έναντι του τέρατος της γραφειοκρατίας και του πελατειακού κράτους που “ασημώνει” παραταξιακά ημετέρους.

Ο λαϊκισμός, ο διχασμός και η πόλωση παρατείνουν την παραλυτική εκκρεμότητα με δυσμενείς για τον τόπο συνέπειες.

 

Μάριος Ρούσσος

Μηχανολόγος Μηχανικός

Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης