Επιστολή του π. δημοτικού συμβούλου Κώστα Δαφνά

Ελπίζουμε και γι αυτό παλεύουμε

  • Δευτέρα, 28 Μαρτίου, 2016 - 12:27

Η χώρα μας βρίσκεται στην δίνη μιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και ξέρουμε ότι όπου υπάρχει ανεργία έρχεται φτώχεια και απελπισία. Όπου διαψεύδονται παχιές υποσχέσεις και μεγάλα λόγια, έρχεται απογοήτευση πίκρα και οργή.

Και όταν έρχεται ο κ. Τρύφωνας και λέει στην Βουλή «Τα άσχημα πέρασαν, τα χειρότερα έρχονται» τότε όλοι αναρωτιούνται μα τι γίνεται επί τέλους; Και άλλη ανεργία και άλλοι φόροι και άλλες μειώσεις μισθών και συντάξεων; Και άλλη υποβάθμιση και άλλη κατρακύλα ; Μάλλον φαίνεται ότι δεν πιάσαμε ακόμα πάτο 

Στην εποχή μας φεύγανε από τον τόπο μας χέρια εργατικά, τώρα φεύγουν και κεφάλια, φεύγουν οι σπουδαγμένοι μας.  Όλα αυτά μας φέρνουν άγχος, αγωνία για το μέλλον μας, για το μέλλον των παιδιών μας, για το μέλλον του τόπου μας. 

«Οι γείτονες και φίλοι μας», άλλοι μας δουλεύουν, άλλοι μας ειρωνεύονται, άλλοι μας απειλούν και όλοι παραμονεύουν ν΄ αρπάξουν ότι μας απέμεινε σε τιμή ευκαιρίας ή και τσάμπα. Και δεν φτάνει αυτό: Στην δυστυχία μας, μας προσθέτουν κι άλλους δυστυχισμένους που εμείς δεν φταίμε για την τραγωδία τους. Άλλοι την έφτιαξαν και άλλοι την εκμεταλλεύονται

Κάτω από αυτές τις δραματικές συνθήκες,  εμείς εδώ στο νησί μας σπάμε κάπως την εθνική μας κατήφεια, το άγχος και την αγωνία, διότι υπάρχουν στην πόλη μας και στο νησί μας κάποιοι που δεν τα χάνουν, δεν το βάζουν κάτω μέσα στην γενική μιζέρια. Αγωνίζονται ,δουλεύουν, σκέπτονται, παράγουν έργο, γίνονται προσπάθειες, δίνονται λύσεις, υλοποιούν μικρά και μεγάλα έργα που τα προηγούμενα χρόνια είχαν βαλτώσει. Και πιστεύουμε ότι έχουν μπροστά τους το χρόνο και την ικανότητα να προσφέρουν κι άλλα. 

Επί πλέον και στον τομέα της ανθρωπιάς και του αλτρουισμού οι άρχοντες της πόλης και του νησιού δείχνουν το κοινωνικό τους πρόσωπο, όπως μπορεί καλύτερα ο καθένας. 

Το νησί μας δεν πρέπει να ξεπέσει και να σβήσει. Άλλωστε αλλοίμονο μας αν παραδοθούμε στην αδράνεια και την απραξία. Το νησί μας έχει ανθρώπους, έχει δυνάμεις, πρέπει να προχωρήσει. Η ελπίδα όπως λένε πεθαίνει τελευταία, όσο αναπνέουμε θα ελπίζουμε και στο βάθος υπάρχει φως.  Οι φουρτούνες θα περάσουν , οι κλυδωνισμοί θα σταματήσουν. Όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε. Ελπίζουμε γι΄ αυτό και παλεύουμε. 

Ετικέτες: